"Atatürk devrinin zaafı, devrimci bir tek parti rejimi olmamasıdır" [Atay]
4 Haz2009Çankaya: Atatürk’ün Doğumundan Ölümüne Kadar, Falih Rıfkı Atay:
Atatürk devrine tek parti devri diyoruz: Bu bir karma parti idi. Disiplini devrimlerimize inanıştan doğmuyordu. Bilakis Atatürk devrinin zaafı, devrimci bir tek parti rejimi olmamasıdır.
Biz uzun ekonomi tartışmalarına girişmemekle beraber, Türkiye’nin topyekün kalkınma davası hiçbir zaman tam “alafranga” bir kafa ile ele alınmaış olduğunu söylemek isteriz.
Atatürk partisi nazilik ve faşistlik gibi demokrasiyi yıkmak hedefini güden bir parti değil, bilakis demokrasiyi hazırlayan, rejimi “kayıtsız şartsız milli hakimiyet”e doğru götüren bir parti idi. Anayasanın özü bu idi. Demokrasi ile tek dereceli seçim devri de gelir. Tek dereceli seçimle memleket idaresini halk yığınlarına teslim etmek davasında bulunan bir diktatör, yeni yetişen kuşakları ilk sivil okul eğitiminden geçirmeyi baş kaygı edinmeliydi.
Din meselesi halledilmeli idi. Atatürk devri laiktir. Laisizm, din ve dünya işlerini ayırmak demektir. Daha ilk güden laisizm, halk yığınlarına “dinsizlik” hareketi diye telkin edilmiştir. Halk camilere gidiyordu. Dini görevlerini yapıyordu. Fakat kendisine kılavuzluk edecek devrimci din adamları yetiştirilmediği için, eski hocalık hiçbir zaman olmadığı kadar kaba, cahil ve müteassıp bir yobazlık halini alıyordu.
Atay, Falih Rıfkı. [1961] 2004. Çankaya: Atatürk’ün Doğumundan Ölümüne Kadar. İstanbul: Pozitif Yayınları. 545-546.
Okuyucu Yorumları