Akademik Makaleler
Abramowitz, Morton I. 1993. “Dateline Ankara: Turkey after Ozal.” Foreign Policy 91(Summer): 164-181.
Abu-Laban, Yasmeen. 2002. “Liberalism, Multiculturalism and the Problem of Essentialism.” Citizenship Studies 6(4): 459-482
Abu-Laban, Yasmeen. 2005. “Regionalism, Migration, and (Fortress) North America.” Review of Constitutional Studies 10(1-2): 135-162.
Adak, Hülya. 2003. “National Myths and Self-Na(rra)tions: Mustafa Kemal’s Nutukand Halide Edib’s Memoirs and The Turkish Ordeal.” South Atlantic Quarterly 102(2-3): 509-527.
Ahmad, Feroz. 1981. “Military Intervention and the Crisis in Turkey.” MERIP Reports 93(January): 5-24.
Aksit, Necmi. 2007. “Educational Reform in Turkey.” International Journal of Educational Development 27(2): 129-137.
Allison, Graham T. 1969. “Conceptual Models and the Cuban Missile Crisis.” The American Political Science Review 63(3): 689-718.
Uluslararası ilişkiler ve savunma konularını analiz eden uzmanların olaylara yaklaşımlarına temel teşkil eden varsayımları üç temel model çerçevesinde sınıflandıran klasikleşmiş bir dış politika makalesi.
Anderson, Christopher J.; Guillory, Christine A. 1997. “Political Institutions and Satisfaction with Democracy: A Cross-National Analysis of Consensus and Majoritarian Systems.” The American Political Science Review 91(1): 66-81.
Anderson, Christopher J.; Paskeviciute, Aida. 2006. “How Ethnic and Linguistic Heterogeneity Influence the Prospects for Civil Society: A Comparative Study of Citizenship Behavior.” The Journal of Politics 68: 783-802.
Ansari, Zafar Afaq; Moten, Abdul Rashid. 2003. “From Crisis to Crisis: Musharraf’s Personal Rule and the 2002 Elections in Pakistan.” The Muslim World 9(3): 373-390
Arat, Yeşim. 1985. “Obstacles to Political Careers: Perceptions of Turkish Women.” International Political Science Review 6(3): 355-366.
Arts, Wil; Halman, Loek. 2005. “National Identity in Europe Today: What the People Feel and Think.” International Journal of Sociology 35(4): 69-93.
Aydinli, Ersel. 2002. “Between Security and Liberalization: Decoding Turkey’s Struggle with the PKK.” Security Dialogue 33(2): 209-225
Aydinli Ersel; Özcan, Nihat Ali; Akyaz, Dogan. 2006. “The Turkish Military’s March Toward Europe.” Foreign Affairs 85(1): 77-90
Aydintasbas, Asli. 1998. “The Malaise of Turkish Democracy.” Middle East Report 209(1): 32-35
Barlas, Dilek. 2004. “Friends or Foes? Diplomatic Relations Between Italy and Turkey, 1923–36″ International Journal of Middle East Studies 36(2): 231-252.
Bates, Robert H. 1997. “Area Studies and the Discipline: A Useful Controversy?” PS: Political Science and Politics 30(2): 166-169.
Belge, Bay Burhan. 1939. “Modern Turkey.” International Affairs (Royal Institute of International Affairs 1931-1939) 18(6): 745-762.
Bender, Gerald J. 1967. “Political Socialization and Political Change.” The Western Political Quarterly 20(2): 390-407.
Bennett, Stephen Earl. 2002. “”Perestroika” Lost: Why the Latest “Reform” Movement in Political Science Should Fail.” PS: Political Science & Politics 35: 177-179.
Bentwich, Norman. 1908. “The New Turkish Constitution.” Journal of Comparative Legislation and International Law 9: 328-336.
Berkes, Niyazi. 1936. “Sociology in Turkey.” The American Journal of Sociology 42(2): 238-246.
Bilgin, Pınar. 2005. “Turkey’s changing security discourses: The challenge of globalisation.” European Journal of Political Research 44(1): 175-201.
Brewer, Marilynn B. 1999. “The Psychology of Prejudice: Ingroup Love or Outgroup Hate?” Journal of Social Issues 55(3): 429-444.
Grup içi taraflılığın (ingroup favoritism) grup dışı ayrımcılığı (outgroup discrimination) beraberinde getirip getirmediği sorusuna yanıt arayan ve bu çerçevede yaptığı literatür incelemesinin neticesinde bu iki davranışın farklı faktörlere dayandığı sonucuna varan bir çalışma. Makalede bu çerçevedeki literatürün iyi bir özeti de mevcut.
Brewer, Marilynn B. 2001. “The Many Faces of Social Identity: Implications for Political Psychology.” Political Psychology 22(1): 115-125.
Sosyal kimlik kavramının farklı teorik çerçeveler içerisindeki farklı kullanımlarını değerlendiren ve kavramın dört farklı çerçevedeki kullanımını entegre edebilecek bir teori çağrısında bulunan bir siyaset psikolojisi makalesi.
Brockett, Gavin D. 2009. “Provincial Newspapers as a Historical Source: Büyük Cihad and the Great Struggle for the Muslim Turkish Nation (1951-1953).” International Journal of Middle East Studies 41(3): 437-455.
Makale, ilk olarak, Türkiye’de gazete ve dergi yayınlarının canlandığı üç dönem belirliyor: II. Meşrutiyetin ilanı sonrası (1908-1914), Milli Mücadele yılları (1919-1922) ve Türkiye’nin II. Dünya Savaşı’nın ardından özgür dünya ile ittifaka girip Birleşmiş Milletler üyesi olması ile başlayan ve Adnan Menderes’in muhalif basına (İslami olanlar dahil) getirdiği kısıtlamalara dek süren dönem (1945-1953). Sözü edilen üçüncü dönemdeki (1945-1953) yerel gazete ve dergilere odaklanan makale, bu yayınların önemli bir bölümünün İslami bir söyleme sahip olduğu ve güçlü bir CHP ve laiklik eleştirisi içerdiği tespitinde bulunuyor. Makalenin son kısmında ise, Mustafa Bağışlayıcı’nın kurduğu “Büyük Cihad” gazetesi değerlendiriliyor. Bu gazetenin özelliği, Samsun’da 1951 ve 1953 yılları arasında faaliyet gösteren yerel bir yayın olmasına rağmen Türkiye çapında dağıtılmış ve gündem hakkındaki tartışmalara katkıda bulunmuş olması. Yapılan değerlendirmeler neticesinde makalenin son paragrafında Türkiye’de laiklik ve İslam tartışmasının yeni olmadığının belirtilerek konunun köklerine dikkat çekilmiş olması da önemli.
Brown, James. 1987. “The Military and Politics In Turkey.” Armed Forces & Society 13(2): 235-253.
Brown, James. 1995. “The Turkish Imbroglio: Its Kurds.” The ANNALS of the American Academy of Political and Social Science 541(1): 116-129.
Bruinessen, Martin van. 1997. “Race, culture, nation and identity politics in Turkey: some comments.” Paper presented at the Mica Ertegun Annual Turkish Studies Workshop on Continuity and Change. Princeton University.
Brumberg, Daniel. 2002. “Islamists and the Politics of Consensus.” Journal of Democracy 13(3): 109-115.
Burkhart, Ross E.; Lewis-Beck, Michael S. 1994. “Comparative Democracy: The Economic Development Thesis.” The American Political Science Review 88(4): 903-910.
Byman, Daniel L.; Pollack, Kenneth M. 2001. “Let Us Now Praise Great Men: Bringing the Statesman Back In.” The American Political Science Review 25(4): 107-146.
Cameron, David R. 2004. “The Stalemate in the Constitutional IGC over the Definition of a Qualified Majority.” European Union Politics 5(3): 373-391.
Cameron, David R. 2007. ” Post-Communist Democracy: The Impact of the European Union.” Post-Soviet Affairs 23(3): 185-217.
Casanova, José. 2004. “It’s all about identity, stupid.” Index on Censorship 33(4): 86—103.
Chandra, Kanchan. 2006. “What is Ethnic Identity and does it matter?” Annual Review of Political Science 9: 397-424.
Etnik kimlikler hakkındaki hakim tanımlamaları yeterli bulmayan ve köken (descent) eksenli yeni bir tanım sunan bir çalışma. Makaleyi ilginç kılan argüman ise, ortak ata ya da ortak kurucu mit gibi köken eksenli özelliklerin hiçbirinin, tek başına ele alındıklarında etnik aidiyette belirleyici olamıyor olmaları. Etnik kimlikler adına negatif bir bulguya karşılık gelen bu iddia, teorilerde atıfta bulunulan “etnik kimlik” kavramının yeniden değerlendirilmesi gerektiğini ima ediyor.
Chen, Yan; Sherry Xin. 2009. “Group Identity and Social Preferences.” The American Economic Review 99(1): 431-457.
Cizre, Ümit; Çınar, Menderes. 2003. “Turkey 2002: Kemalism, Islamism, and Politics n the Light of the February 28 Process.” South Atlantic Quarterly 102(2-3): 309-332.
Cohen, Stephen Philip. 2002. “The Nation and the State of Pakistan.” The Washington Quarterly 25(3): 109-122
Collier, David; Mahon, Jr., James E. 1993. “Conceptual “Stretching” Revisited: Adapting Categories in Comparative Analysis.” The American Political Science Review 87(4): 845-855.
Sartori’nin kategorizasyonunu kategoriler arasındaki ilişkileri taksonomik bir hiyerarşiye oturtuyor olması itibariyle klasik bulan ve bu nedenle de daha işlevsel bir alternatif teklif eden bir çalışma. Makalede, “belli bir dereceye kadar paylaşılan özellikler” üzerine kurulu bir kategorizasyondan (family resemblance category) yola çıkılarak, “radyal kategoriler” olarak isimlendirilen bir alternatif üzerinde duruluyor.
Collier, David; Mahoney, James. 1996. “Insights and Pitfalls: Selection Bias in Qualitative Research.” World Politics 49(1): 56-91.
Collier, David; Levitsky, Steven. 1997. “Democracy with Adjectives: Conceptual Innovation in Comparative Research.” World Politics 49(3): 430-451.
Karşılaştırmalı Politika alanında yeni kavramların ortaya atılması ve bu doğrultuda “otoriter demokrasi” ve “askeri demokrasi” gibi alt türlerin ortaya çıkması sonucunda yaşanan kavramsal esnemelerin ne gibi problemleri beraberinde getirdiği konusuna odaklanan bir makale.
Constable, Pamela. 2001. “Pakistan Predicament.” Journal of Democracy 12(1): 15-29
Cooper, Malcolm. 2002. “The legacy of Atatürk: Turkish political structures and policy-making.” International Affairs 78(1): 115-128.
Csergo, Zsuzsa. 2003. “National Strategies and the Uses of Dichotomy.” Regio – Minorities, Politics, Society (1): 95-101.
Csergo, Zsuzsa; Goldgeier, James M. 2004. “Nationalist Strategies and European Integration.” Perspectives on Politics 2(1): 21-37.
Darley, John M.; Berscheid, Ellen. 1967. “Increased Liking as a Result of the Anticipation of Personal Contact.” Human Relations 20(1): 29-40.
İnsanların hiç karşılaşmadıkları, ama ileride tanışacaklarını bildikleri kişiler hakkında (hiç tanımadıkları birine nisbeten) daha iyimser bir fikre sahip olacakları hipotezini destekleyen bir makale.
Davison, Andrew. 2003. “Turkey, a “Secular” State? The Challenge of Description.” South Atlantic Quarterly 102(2-3): 333-350.
Davison, Roderic H. 1954. “Turkish Attitudes Concerning Christian-Muslim Equality in the Nineteenth Century.” The American Hıstorical Review 59(4): 844-864.
DeFelice, E. Gene. 1980. “Comparison Misconceived: Common Nonsense in Comparative Politics.” Comparative Politics 13(1): 119-126.
Sartori’nin “kavramsal esneme” (conceptual stretching) ile ilgili söylediklerine karşı çıkarak, evrensel karşılaştırmanın mümkün olduğunu ve karşılaştırılmak istenen siyasi sistemlerin aynı kategoride olmaları gerekmediğini ileri süren bir makale. Makalede, Sartori’nin kategorizasyonun ölçümden önce gelmesi gerektiği yönündeki düşüncelerinin orijinal olmadığı, Sartori’nin karşı çıktığı Kalleberg’in de zaten benzeri şeyler söylemekte olduğu üzerinde de duruluyor.
Demir, Cennet Engin; Paykoç, Fersun. 2006. “Challenges of primary education in Turkey: Priorities of parents and professionals.” International Journal of Educational Development 26(6): 640-654.
Demirel, Taner. 2003. “The Turkish Military’s Decision to Intervene: 12 September 1980″ Armed Forces & Society 29(2): 254-280
Demirpolat, Ayşe Ottekin. 2006. “Education faculty students’ tendencies and beliefs about the teacher’s role in education: A case study in a Turkish University.” Teaching and Teacher Education 22(8): 1068-1083.
Deringil, Selim. 2000. “”There is no Compulsion in Religion”: On Conversion and Apostasy in the Late Ottoman Empire: 1839-1856.” Comparative Studies in Society and History 42(3): 547-575.
Dessler, David. 1989. “What’s at Stake in the Agent-Structure Debate?” International Organization 43(3): 441-473.
Uluslararası politikanın yapısal modelini, bilimsel gerçekçilik (scientific realism) felsefesinin öngördüğü ontolojik önkabuller doğrultusunda yeniden ele alan ve böyle bir yaklaşımın hakim neorealist (Waltzian) teoriye ne gibi bir alternatif sunduğunu izah eden bir makale.
Dietz, Mary G. 2003. “Current Controversies in Feminist Theory.” Annual Review of Political Science 6: 399-431.
Dion, Douglas. 1998. “Evidence and Inference in the Comparative Case Study.” Comparative Politics 30(2): 127-145.
Dodd, C.H. 1992. “The Development of Turkish Democracy.” British Journal of Middle Eastern Studies 19(1): 16-30
Doğramacı, Emel. 1978. “Ziya Gokalp and Women’s Rights.” Die Welt des Islams 18(3/4): 212-220.
Doyle, Michael W. 1986. “Liberalism and World Politics.” American Political Science Review 80(4): 1151-1169
Druckman, James N.; Lupia, Arthur. 2000. “Preference Formation.” Annual Review of Political Science 3: 1-24.
Dryzek, John S. 2005. “Deliberative Democracy in Divided Societies: Alternatives to Agonism and Analgesia.” Political Theory 33(2): 218-242.
Earle, Edward Mead. 1925. “The New Constitution of Turkey.” Political Science Quarterly 40(1): 73-100.
Eastham, J.K. 1964. “The Turkish Development Plan: The First Five Years.” The Economic Journal 74(293): 132-136.
Edwards, P.G. 1970. “The Foreign Office and Fascism 1924-1929.” Journal of Contemporary History 5(2): 153-161.
Eissenstat, Howard. 2003. “History and Historiography: Politics and Memory in the Turkish Republic.” Contemporary European History 12(1): 93-105.
Elkins, David J.; Simeon, Richard E.B. 1979. “A Cause in Search of Its Effect, or What Does Political Culture Explain?” Comparative Politics 11(2): 127-145.
Erdentuğ, Aygen; Burçak, Berrak. 2002. “Political tuning in Ankara, a capital, as reflected in its urban symbols and images.” International Journal of Urban and Regional Research 22(4): 589-601.
Ergil, Dogu. 2000. “The Kurdish Question in Turkey.” Journal of Democracy 11(3): 122-135.
Eskin, Mehmet. 2004. “The effects of religious versus secular education on suicide ideation and suicidal attitudes in adolescents in Turkey.” Journal Social Psychiatry and Psychiatric Epidemiology 39(7): 536-542.
Fassin, Didier. 2006. “Riots in France and silent anthropologists.” Anthropology Today 22(1): 1-3
Fawcett, Louise. 2001. “Down but not out? The Kurds in international politics.” Review of International Studies 27(1): 109-118
Fearon, James D. 1991. “Counterfactuals and Hypothesis Testing in Political Science.” World Politics 43(2): 169-195.
Sosyal bilimler metodolojisinde karşıolgusal (counterfactual) düşünce deneyleri ve çıkarsamaların hangi durumlarda ve ne şekilde yapılabileceği konusunu analiz eden ve bu çerçevede, deneysel olmayan kimi hipotez testlerinde karşıolgusalların kullanımının gerekli olacağını gösteren, ancak bunun açıklıkla ve dikkatlice yapılması gerektiğini ifade eden bir makale.
Fearon, James D.; Laitin, David D. 1996. “Explaining Interethnic Cooperation.” The American Political Science Review 90(4): 715-735.
Etnik gruplar arasındaki işbirliği ile (formal ve informal) kurumlar arasındaki ilişkiyi inceleyen bir çalışma. Makale, etnik gruplar arasındaki çatışmaların zannedilenin aksine çok düşük olduğu argümanından yola çıkıyor. Gerçekleşen çatışmaların potansiyel çatışmalara oranının sıfıra yakın olduğunu gösteren bir yüzde analiziyle bu argümanını destekleyen makale, bunun ardından, tarihte yaşanmış çeşitli örneklerden hareketle analizine devam ediyor. Bu örnekler, makalenin, kurumsallığın (Osmanlı’nın “millet” sisteminde olduğu gibi) formal/resmi bir hüviyete sahip olabileceği gibi, tamamen informal kanallarla sivil alanda da işlevsel olabileceği şeklindeki argümanını destekliyor. Ancak makalenin, bu ilişkide kurumsallığın öncelikli bir belirleyici olduğunu gibi bir iddiası yok. Makale, kurumların “empirik bulmaca”nın bir parçası olarak dikkate alınması gerektiğini belirtmekten ileri gitmiyor.
Fearon, James D.; Laitin, David D. 2003. “Ethnicity, Insurgency, and Civil War.” American Political Science Review 97(1): 75-90.
Soğuk Savaş’ın sona ermesinin ardından etnik ve dini çatışmaların sivil savaşları körükleyeceği yönündeki teze karşı çıkan bir çalışma. Makale, bu argümanı test etme adına 1945 ve 1999 yılları arasında gerçekleşmiş olan 127 çatışmayı çok sayıda farklı değişken doğrultusunda inceliyor. Soğuk Savaş sonrasında iç savaşlarda gözlenen artışın 1950 ve 60′lardan beri sürmekte olan ihtilafların giderek birikmesinden ileri geldiği sonucuna varan makale, iç savaşın nedenlerini daha çok ayaklanmalarda belirleyici olan (fakirlik gibi) unsurlarla ilişkilendiriyor. Veriler, etnik ve dini temelli nedenlerin belirleyiciliğini ise desteklemiyor.
Ferguson, Charles K.; Kelley, Harold H. 1966. “Significant Factors in Overevaluation of Own-group’s Product.” Journal of Abnormal and Social Psychology 69(2): 223-228.
Grup bazlı davranışlar alanında yapılan ilk önemli çalışmalardan biri. Kimi diğerleri ile birlikte bu makalenin bulguları Henri Tajfel’in kavramsallaştırdığı Minimal Grup Paradigmasının yolunu açtı.
Fish, M. Steven. 2002. “Islam and Authoritarianism.” World Politics 55(1): 4-37.
Frey, Frederick W. 1968. “Socialization to National Identification Among Turkish Peasants.” The Journal of Politics 30(4): 934-965.
Geddes, Barbara. 1999. “What Do We Know About Democratization after Twenty Years?” Annual Review of Political Science 2: 115-144.
Gerring, John. 2004. “What is a Case Study and What is it Good for?” American Political Science Review 98(2): 341-354.
Sosyal bilimlerde konu çalışmalarının (case study) hangi durumlarda daha yararlı olduğu sorusuna yanıt arayan bir makale. Konu çalışmalarını “daha geniş birimler arasında genellemeler yapabilme amacıyla tek bir birim üzerinde yapılan derinlemesine çalışma” olarak tanımlayan makale, bu çerçevede konu çalışmalarının (1) türlerine, (2) varlık nedenine, (3) güçlü ve zayıf yönlerine, ve (4) kullanımları esnasında dikkate alınması gereken metodolojik sorunlara da değiniyor.
Gourevitch, Peter. 1978. “The Second Image Reversed: The International Sources of Domestic Politics.” International Organization 32(4): 881-912.
Uluslararası sistemin iç politikanın sadece bir sonucu değil aynı zamanda da bir sebebi olduğunu, bu iki seviye arasında çok sayıda ara-ilişki bulunduğunu ve bu nedenle de ilgili analizlerin eşzamanlı yapılması gerektiği argümanını öne süren bir makale.
Greenstein, Fred I. 1967. “The Import of Personality on Politics: An Attempt to Clear Away Underbrush.” The American Political Science Review 61(3): 629-641.
Grieco, Joseph M. 1988. “Anarchy and the limits of cooperation: a realist critique of the newest liberal institutionalism.” International Organization 42(3): 485-507
Grunberg, Isabelle. 1990. “Exploring the “Myth” of Hegemonic Stability.” International Organization 44(4): 431-478
Gunter, Michael M. 2004. “Kurds in Iraq.” Middle East Policy 11(1): 106-131
Gunter, Michael M. 1984. “Teaching Political Science in a Turkish University: The Experience of a Fulbright Lecturer.” American Political Science Association 17(1): 50-60.
Gül, Abdullah. 2004. “Turkey’s Role in a Changing Middle East Environment.” Mediterranean Quarterly 15(1): 1-7.
Gülalp, Haldun.2003. “Whatever Happened to Secularization?: The Multiple Islams in Turkey.” The South Atlantic Quarterly 102(2/3): 381-395.
Güney, Aylin. 2004. “The future of Turkey in the European Union.” Futures 37(4): 303-316.
Gürol, Mehmet; Sevindik, Tuncay. 2007. “Profile of Internet Cafe users in Turkey.” Telematics and Informatics 24(1): 59-68.
Güven, Ismail. 2005. “The impact of Political Islam on education: “the revitalization of Islamic education in the Turkish educational setting”.” International Journal of Educational Development 25(3): 193-208.
Haklai, Oded. 2000. “A Minority Rule Over a Hostile Majority: The Case of Syria.” Nationalism & Ethnic Politics 6(3): 19-50
Haklai, Oded. 2004. “Palestinian NGOs in ISrael: A Campaign for Civic Equality or “Ethnic Civil Society”?” Israel Studies 9(3): 157-168
Hall, Peter; Taylor, Rosemary C.R. 1996. “Political Science and the Three New Institutionalisms.” Political Studies 44(4): 936-57.
1980 ve 90′lı yıllarda ortaya çıkan üç farklı kurumsalcı yaklaşımı (tarihi kurumsalcılık, rasyonel tercih kurumsalcılığı ve sosyolojik kurumsalcılık) karşılaştırmalı olarak inceleyen bir makale.
Hammersley, Martyn. 2005. “Should Social Science Be Critical?” Philosophy of the Social Sciences 35(2): 175-195.
Hegre, Havard; Ellingsen, Tanja; Gates, Scott; Gleditsch, Nils Peter. 2001. “Toward a Democratic Civil Peace? Democracy, Political Change, and Civil War, 1816–1992.” American Political Science Review 95(1): 33-48.
Heper, Metin; Toktaş, Şule. 2003. “Islam, Modernity, and Democracy in Turkey: The Case of Recep Tayyip Erdoğan.” The Muslim World 93: 157-185.
Hertzler, J.O. 1939. “The Typical Life Cycle of Dictatorships.” Social Forces 17(3): 303-309.
Hobsbawm, E.J.; Kertzer, David J. 1992. “Ethnicity and Nationalism in Europe Today.” Anthropology Today 8(1): 3-8
Huden, Daniel P. 1973. “On the Impossibility of Cultural Revolution.” Comparative Education Review 17(3): 307-312.
Hutchings, Vincent L.; Valentino, Nicholas A. 2004. “The Centrality of Race in American Politics.” Annual Review of Political Science 7: 383-408.
Hyman, Herbert H.; Payaslioglu, Arif; Frey, Frederick W. 1958. “The Values of Turkish College Youth.” Public Opinion Quarterly 22(3): 275-291.
Inglehart, Ronald. 1988. “The Renaissance of Political Culture.” The American Political Science Review 82(4): 1203-1230.
James, Patrick. 1995. “Structural Realism and the Causes of War.” Mershon International Studies Review 39(2): 181-208
Jameson, Samuel Haig. 1935. “Social Mutation in Turkey.” Social Forces 14: 482.
Jansen, Wm. Hugh. 1955. “What? No Fez?” South Atlantic Bulletin 20(4): 4-6.
Jensen, Peter Kincaid. 1979. “The Greco-Turkish War, 1920-1922.” International Journal of Middle East Studies 10(4): 553-565.
Jervis, Robert. 1978. “Cooperation under the Security Dilemma.” World Politics 30(2): 167-214.
Anarşik bir yapıya sahip olan uluslararası ortamda bir devletin güvenliğini artırma çabasının diğerlerinin güvenliğini azaltmakta olduğu ikileminden yola çıkarak işbirliğinin hangi şartlar altında gerçekleşebileceği sorusunu soran bir makale. Makale bu soruyu yanıtlama adına, (1) Saldırı/Savunma Avantajı ve (2) Saldırı ve Savunma Tavırlarının Ayırt Edilebilirliği şeklinde iki değişken ortaya koyuyor ve neticede de, bu iki değişkenin farklı değerlerine karşılık gelen dört ayrı dünya tanımlıyor.
Johnson, James. 1993. “Is Talk Really Cheap? Prompting Conversation Between Critical Theory and Rational Choice.” The American Political Science Review 87(1): 74-86.
Kandiyoti, Deniz. 1991. “Women, Islam and the State.” Middle East Report 173: 9-14.
Karaomerlioglu, M. Asim. 1998. “The village institutes experience in Turkey.” British Journal of Middle Eastern Studies 25(1): 47-73.
Karpat, Kemal H. 1961. “The Turkish Elections of 1957.” Political Research Quarterly 14(2): 436-459.
Karpat, Kemal H. 1962. “Recent Political Developments in Turkey and Their Social Background.” International Affairs (Royal Institute of International Affairs 1944-) 38(3): 304-323.
Karpat, Kemal H. 1964. “Society, Economics, and Politics in Contemporary Turkey.” World Politics 17(1): 50-74.
Karpat, Kemal H. 1966. “The Turkish Left.” Journal of Contemporary History 1(2): 169-186.
Karpat, Kemal H. 1970. “The Military and Politics in Turkey, 1960-64: A Socio-Cultural Analysis of a Revolution.” The American Historical Review 75(6): 1654-1683
Karpat, Kemal H. 1971. “The Transformation of the Ottoman State, 1789-1908.” International Journal of Middle East Studies 3(3): 243-281.
Karpat, Kemal H. 1974. “The Impact of the People’s Houses on the Development of Communication in Turkey: 1931-1951.” Die Welt des Islams 15(1/4): 69-84.
Karpat, Kemal H. 1975. “The Memoirs of N. Batzaria: The Young Turks and Nationalism.” International Journal of Middle East Studies 6(3): 276-299.
Karpat, Kemal H. 1978. “Ottoman Population Records and the Census of 1881/82-1893.” International Journal of Middle East Studies 9(3): 237-274.
Karpat, Kemal H. 1985. “The Ottoman Emigration to America, 1860-1914.” International Journal of Middle East Studies 17(2): 175-209.
Kaya, Serdar. 2009. “The Rise and Decline of the Turkish “Deep State”: The Ergenekon Case.” Insight Turkey 11(4): 99-113.
Makale, Türk derin devletini ve Ergenekon Terör Örgütü’nün varlık nedenini ve faaliyetlerini Mancur Olson’ın “The Rise and Decline of Nations” adlı klasikleşmiş eserinde ortaya koyduğu teori çerçevesinde açıklıyor.
Kazamias, Andreas M. 1967. “Potential Elites in Turkey: Exploring the Values and Attitudes of Lise Youth.” Comparative Education Review 11(1): 22-37.
Kehl-Bodrogi, Krisztina. 2007. “Kurds, Turks, or a People in Their Own Right? Competing Collective Identities among the Zazas.” The Muslim World 89(3-4): 439-454.
Kemal, Ahmet. 1984. “Military Rule and the Future of Democracy in Turkey.” MERIP Reports 122: 12-15.
Keohane, Robert O. 1982. “The Demand for International Regimes.” International Organization 36(2): 325-355
Khan, Rais Ahmad. 1993. “Pakistan in 1992: Waiting for Change” Asian Survey 33(2): 129-140
Kili, Suna. 1980. “Kemalism in Contemporary Turkey.” International Political Science Review 1(3): 381-404.
Killoran, Moira. 1998. “Good Muslims and “Bad Muslims,” “Good” Women and Feminists: Negotiating Identities in Northern Cyprus (Or, the Condom Story).” Ethos 26(2): 183-203.
Kindleberger, Charles. 1981. “Dominance and Leadership in the International Economy.” International Studies Quarterly 25-2: 242–254
Köker, Levent. 1995. “Local Politics and Democracy in Turkey: An Appraisal.” Annals of the American Academy of Political and Social Science 540: 51-62.
Kreiser, Klaus. 1997. “Public Monuments in Turkey and Egypt, 1840-1916.” Muqarnas 14: 103-117.
Kurkcu, Ertugrul. 1996. “The Crisis of the Turkish State.” Middle East Report 199: 2-7.
Kushner, David. 1997. “Self-Perception and Identity in Contemporary Turkey.” Journal of Contemporary History 32(2): 219-233.
Layne, Christopher. 1994. “Kant or Cant: The Myth of Democratic Peace.” International Security 19(2): 5-49
Lerner, Daniel; Robinson, Richard D. 1960. “Swords and Ploughshares: The Turkish Army as a Modernizing Force.” World Politics 13(1): 19-44.
Levy, Jack S. 1981. “Alliance Formation and War Behavior: An Analysis of Great Powers, 1495-1975.” Journal of Conflict Resolution 25(4): 581-614
Lewis, Bernard. 1951. “Recent Developments in Turkey.” International Affairs (Royal Institute of International Affairs 1944-) 27(3): 320-331.
Lewis, Bernard. 1952. “Islamic Revival in Turkey.” International Affairs (Royal Institute of International Affairs 1944-) 28(1): 38-48.
Lewis, Bernard. 1955. “The Concept of an Islamic Republic.” Die Welt des Islams 4(1): 1-9.
Lieberson, Stanley. 1991. “Small N’s and Big Conclusions: An Examination of the Reasoning in Comparative Studies Based on a Small Number of Cases.” Social Forces 70(2): 307-320.
John Stuart Mill’in uygunluk/mutabakat (method of agreement) ve farklılık (method of difference) yöntemlerini az örneklemli çalışmalarda kullanarak nedensel çıkarsamalarda bulunmanın yanlış olduğunu öne süren bir makale. Makale, bu gibi çalışmaların (1) olasılıksal değil deterministik yaklaşımlara sahip olduklarını, (2) ölçüm hatalarını hesaba katmadıklarını, (3) tek nedene odaklandıklarını ve (4) etkileşime dayalı etkileri yoksaydıklarını öne sürerek, bu gibi varsayımların sosyal proseslere dair gerçeklikleri doğru bir şekilde anlamlandımayı engellediğini ifade ediyor.
Lieberson, Stanley. 1994. “More on the Uneasy Case for Using Mill-Type Methods in Small-N Comparative Studies.” Social Forces 72(4): 1225-1237.
Jukka Savolainen’in “The Rationality of Drawing Big Conclusions Based on Small Samples” adlı makalesindeki karşı argümanlara cevaben yazılmış olan makale. Makale, Lieberson’ın “Small N’s and Big Conclusions” adlı makalesindeki argümanları detaylandırıyor.
Lijphart, Arend. 1966. “The Puzzle of Indian Democracy: A Consociational Interpretation.” The American Political Science Review 90(2): 258-268.
Lijphart, Arend. 1971. “Comparative Politics and the Comparative Method.” The American Political Science Review 65(3): 682-693.
Lijphart, Arend. 1997. “Unequal Participation: Democracy’s Unresolved Dilemma.” The American Political Science Review 91(1): 1-14.
Lipset, Seymour Martin. 1959. “Some Social Requisites of Democracy: Economic Development and Political Legitimacy.” The American Political Science Review 53(1): 69-105.
Lombardi, Ben. 1997. “Turkey-The Return of the Reluctant Generals?” Political Science Quarterly 112(2): 191-215.
Lovenduski, Joni. 1998. “Gendering Research in Political Science.” Annual Review of Political Science 1: 333-356.
Lustick, Ian S. 1996. “History, Historiography, and Political Science: Multiple Historical Records and the Problem of Selection Bias.” The American Political Science Review 90(3): 605-618.
Mahdavi, Mojtaba. 2004. “Islamic Forces of the Iranian Revolution.” Iran Analysis Quarterly 2(2).
Mahoney, James. 2000. “Strategies of Causal Inference in Small-N Analysis.” Sociological Methods & Research 28(4): 387-424.
Araştırmacıların az örneklemli çalışmalarla yaptıkları nedensel çıkarsamalarda (1) nominal karşılaştırma, (2) ordinal karşılaştırma ve (3) konu içi analiz şeklinde sınıflandırılabilecek olan üç ana strateji izlediklerini ileri süren ve bu kategorileri tek tek inceleyen bir makale. Makale, Mill’in yöntemlerinin çok nedenli süreçlerin ve etkileşim etkilerinin analizinde yetersiz olduğunu, ancak aynı yöntemlerin, gerek ve yeter şartların reddedilmesi adına makul bir zemin sunduğunu da belirtiyor. Bu yaklaşıma göre, uygunluk/mutabakat yöntemi gerek, farklılık yöntemi ise yeter şartların reddinde kullanılmaya müsait. Makale, Mill’in yöntemlerini olasılıksal bir çerçeve ile de uyumlu kılabilme adına, “birlikte vuku bulan” (concomitant) değişkenler şeklinde adlandırdığı bir nedensellikten de söz ediyor.
Maillard, Dominique. 2005. “The Muslims in France and the French Model of Integration.” Mediterranean Quarterly 16(1): 62-78
Mallett, Robert. 2000. “Fascist Foreign Policy and Official Italian Views of Anthony Eden in the 1930s.” The Historical Journal 43(1): 157-187.
Mandel, Ruth. 1989. “Turkish Headscarves and the “Foreigner Problem”: Constructing Difference through Emblems of Identity.” New German Critique 46(Winter): 27-46.
Mango, Andrew. 1968. “Turkey in the Middle East.” Journal of Contemporary History 3(3): 225-236.
Mango, Andrew. 1999. “Atatürk and the Kurds.” Middle Eastern Studies 35(4): 1-25.
Mansfield, Edward D.; Snyder, Jack. 1995. “Democratization and the Danger of War.” International Security (20)1: 5-38
Mardin, Şerif A. 1971. “Ideology and Religion in the Turkish Revolution.” International Journal of Middle East Studies 2(3): 197-211.
Mardin, Şerif. 2005. “Turkish Islamic Exceptionalism Yesterday and Today: Continuity, Rupture and Reconstruction in Operational Codes.” Turkish Studies 6(2): 145-165.
Margulies, Ronnie; Yildizoglu; Ergin. 1988. “The Political Uses of Islam in Turkey.” Middle East Report 153: 12-70+50.
Marsh, David; Smith, Martin J. 2001. “There is More than One Way to Do Political Science: on Different Ways to Study Policy Networks.” Political Studies 49(3): 528-541.
Matossian, Mary. 1958. “Ideologies of Delayed Industrialization: Some Tensions and Ambiguities.” Economic Development and Cultural Change 6(3): 217-228.
McGarry, John. 1998. “‘Demographic engineering’: the state directed movement of ethnic groups as a technique of conflict regulation.” Ethnic and Racial Studies 21(4): 613-638
Mearsheimer, John J. 1990. “Back to the Future: Instability in Europe after the Cold War.” International Security 15(1): 5-56
Mehmet, Ozay. 1983. “Turkey in Crisis: Some Contradictions in the Kemalist Development Strategy.” International Journal of Middle East Studies 15(1): 47-66.
Menemencioglu, Nermin. 1983. “The Ottoman Theatre 1839-1923.” British Journal of Middle Eastern Studies 10(1): 48-58.
Miles, William F.S.; Rochefort, David A. 1991. “Nationalism Versus Ethnic Identity in Sub-Saharan Africa.” The American Political Science Review 85(2): 393-403.
Moravcsik, Andrew, 1997. “Taking Preferences Seriously: A Liberal Theory of International Politics.” International Organization 51(4): 513-553
Mueller, John. 1988. “The Essential Irrelevance of Nuclear Weapons: Stability in the Postwar World.” International Security 13(2): 55-79
Muller, Edward N.; Seligson, Mitchell A. 1994. “Civic Culture and Democracy: The Question of Causal Relationships.” The American Political Science Review 88(3): 635-652.
Munck, Gerardo L.; Snyder, Richard. 2007. “Debating the Direction of Comparative Politics: An Analysis of Leading Journals.” Comparative Political Studies 40(1): 5-31.
Murray, Graham. 2006. “France: the riots and the Republic.” Race and Class 47(4): 26-45
Murray, Karen Bellefleur. 1988. “Profile of the new generation of teachers in the Turkish educational system.” International Review of Education 34(1): 5-15.
Neyzi, Leyla. 2001. “Object or Subject? The Paradox of “Youth” in Turkey.” International Journal of Middle East Studies 33: 411-432.
Ok, Uzeyir. 2004. “Handling Doubt in Teaching Religion: A Turkish Case Study.” Teaching Theology & Religion 7(4): 201-212.
Olson, Emelie A. 1985. “Muslim Identity and Secularism in Contemporary Turkey: “The Headscarf Dispute”.” Anthropological Quarterly 58(4): 161-171.
Olson, Mancur; Zeckhauser, Richard. 1966. “An Economic Theory of Alliances.” The Review of Economics and Statistics 48(3): 266-279.
Olson, Robert. 2006. “Relations among Turkey, Iraq, Kurdistan-Iraq, the Wider Middle East, and Iran.” Mediterranean Quarterly 17(4): 13-45.
Olson, Robert. 2006. “Turkey’s Policies Toward Kurdistan-Iraq and Iraq: Nationalism, Capitalism, and State Formation.” Mediterranean Quarterly 17(1): 48-72.
Öniş, Ziya. 1997. “The Political Economy of Islamic Resurgence in Turkey: The rise of the Welfare Party in Perspective.” Third World Quarterly 18(4): 743-766.
Oye, Kenneth A. 1985. “Explaining Cooperation under Anarchy: Hypotheses and Strategies.” World Politics 38(1): 1-24
“Hangi şartlar anarşik bir ortamda işbirliğini mümkün kılar?” ve “Devletler işbirliğini mümkün kılabilmek için karşılaştıkları şartları ne şekillerde değiştirmeye çalışabilirler?” sorularına yanıt arayan bir makale. Oye, bu sorulara Oyun Teorisi çerçevesinde yanıtlamaya çalışıyor. Sunduğu analiz bugün genel kabul gören bir anlayışın ifadesi olsa da, artık pek de orijinal sayılmaz. Ancak bu makale, tam da bu nedenle, işin başında olanlar için önemli bir temel okuma olabilir.
Özbek, Nadir. 2005. “Philanthropic Activity, Ottoman Patriotism, and the Hamidian Regime, 1876-1909.” International Journal of Middle East Studies 37: 59-81.
Özmucur, Süleyman; Pamuk, Şevket. 2002. “Real Wages and Standards of Living in the Ottoman Empire, 1489-1914.” The Journal of Economic History 62(2): 293-321.
Özyürek, Esra. 1997. “Feeling Tells Better Than Language: Emotional Expression and Gender Hierarchy.” New Perspectives on Turkey 16: 41-52.
Özyürek, Esra. 2004. “Miniaturizing Atatürk Privatization of state imagery and ideology in Turkey.” American Ethnologist 31(3): 374-391.
Özyürek, Esra. 2005. “The politics of cultural unification, secularism, and the place of Islam in the new Europe.” American Ethnologist 32(4): 509-512.
Pamuk, Sevket. 2001. “The Price Revolution in the Ottoman Empire Reconsidered.” International Journal of Middle East Studies 33(1): 69-89.
Pamuk, Sevket. 2004. “Prices in the Ottoman Empire.” International Journal of Middle East Studies 36(3): 451-468.
Patterson, Molly; Monroe, Kristen Renwick. 1998. “Narrative in Political Science.” Annual Review of Political Science 1: 315-331.
Perry, John R. 1985. “Language Reform in Turkey and Iran.” International Journal of Middle East Studies 17(3): 295-311.
Pfaff, Richard H. 1963. “Disengagement from Traditionalism in Turkey and Iran.” Political Research Quarterly 16(1): 79-98.
Posner, Daniel N. 2004. “The Political Salience of Cultural Difference: Why Chewas and Tumbukas Are Allies in Zambia and Adversaries in Malawi.” American Political Science Review 98: 529-545.
Kültürel farklılıkların hangi şartlar altında siyasi anlamda belirginlik kazandığı sorusunu yanıtlamaya çalışan bir çalışma. Makale, bu soruyu yanıtlama adına, Zambiya ve Malawi arasındaki sınırın iki yanında yaşayan Chewa ve Tumbuka komünitelerini inceliyor. Bu komünitelerin özelliği, iki ülke arasındaki sınırın suni (etnik gerçekliklere karşılık gelmeyen) bir şekilde çizilmiş olmasından ötürü sınırın iki tarafındaki gruplar arasında hiçbir etnik farklılığın olmaması. Ancak her iki grubun da sınırın ötesindeki üyeleri ile aralarında kültürel farklılık olmamasına rağmen iki grup arasındaki ilişkiler Zambiya ve Malawi’de farklılık gösteriyor. Posner bunu Zambiya’nın büyük, Malawi’nin ise küçük bir ülke olmasıyla açıklıyor. Zira küçük bir ülke olan Malawi’de Chewa ve Tumbuka komüniteleri siyasi anlamda önemli bir büyüklükte olduklarından siyasi elitler tarafından mobilize edilmeye değer bir kitleye karşılık geliyorlar ve neticede birbirlerini siyasi müttefik olarak görüyorlar. Büyük bir ülke olan Zambiya’da ise bu iki komünitenin nisbi önemi çok düşük olduğundan böyle bir durum yaşanmıyor.
Powell, Robert. 1991. “Absolute and Relative Gains in International Relations Theory.” The American Political Science Review 85(4): 1303-1320.
Neoliberal kurumsalcılık ve neorealizm okullarının “mutlak kazanım” ve “rölatif kazanım” kavramlarına atfettikleri farklı öncelikleri tek bir analitik çerçeve içine alabilme çabasıyla yazılmış olan bir makale. Makalede, Mahkumun İkilemi oyunu iki aşamalı olacak şekilde modifiye edilerek, uluslararası sistemin ve uluslararası ekonominin (ihtilaf ve işbirliği çerçevesinde) analizine imkan tanıyan bir model oluşturuluyor.
Putnam, Robert D. 1988. “Diplomacy and Domestic Politics: The Logic of Two-Level Games.” International Organization 42(3): 427-460.
Ulusal ve uluslararası politikalar arasındaki nedensel ilişkinin (“second image” ve “second image reversed” teorlerinin ima ettiğinin aksine) tek yönlü olmadığını ve formüle edilen teorilerin, hem dahili sebeplerin uluslararası sonuçlarını, hem de uluslararası sebeplerin dahili sonuçlarını eşzamanlı olarak hesaba katması gerektiğini öne süren bir makale. Diplomasi ve iç politikanın karşılıklı etkileşiminin analizini ön plana çıkaran bu yaklaşım, iki seviyeli (ulusal ve uluslararası) bir analiz öneriyor.
Rabbie, Jacob M.; Horwitz, Murray. 1969. “Arousal of Ingroup-Outgroup Bias by a Chance Win or Loss.” Journal of Personality and Social Psychology 13(3): 269-277.
Grup bazlı davranışlar alanında yapılan önemli çalışmalardan biri. Kimi diğerleri ile birlikte bu makalenin bulguları Henri Tajfel’in kavramsallaştırdığı Minimal Grup Paradigmasının yolunu açtı.
Rahman, Fazlur. 1984. “Muhammad Iqbal and Ataturk’s Reforms.” Journal of Near Eastern Studies 43(2): 157.
Rais, Rasul B. 1991. “Pakistan in the Regional and Global Power Structure” Asian Survey 31(4): 378-392
Rashid, Jamal. 1986. “Pakistan and the Central Command.” MERIP Middle East Report 141(4): 28-34
Reed, Howard A. 1955. “Turkey’s New İmam-Hatip Schools.” Die Welt des Islams 4(2/3): 150-163.
Rothstein, Bo. 2005. “Is political science producing technically competent barbarians?” European Political Science 4: 3–13.
Rouleau, Eric. 1996. “Turkey: Beyond Atatürk.” Foreign Policy 103(Summer): 70-87.
Sakallıoğlu, Ümit Cizre. 1997. “The Anatomy of the Turkish Military’s Political Autonomy.” Comparative Politics 29(2): 151-166
Sartori, Giovanni. 1970. “Concept Misformation in Comparative Politics.” American Political Science Review 64(4): 1033-1053.
Karşılaştırmalı Politika branşındaki “kavramsal seyahat” (conceptual traveling) problemini ele alan ve bu çerçevede “kavramsal esneme” (conceptual stretching) hakkında değerlendirmelere yer veren bir makale. Kavramsallaştırma yapmadan yapılan sayısallaştırma ve ölçümün sorunları çözmeyeceğini öne süren makale, “soyutlama merdiveni” adını verdiği bir alternatif öneriyor. Soyutlama merdiveni, kavram oluşumunu, kavramların kullanımını ve karşılaştırmalı analizleri, farklı derecede kapsayıcılıklara sahip olan üç farklı analiz seviyesinde gerçekleştirme esasına dayanıyor.
Satz, Debra; Ferejohn, John. 1994. “Rational Choice and Social Theory.” The Journal of Philosophy 91(2): 71-87.
Savolainen, Jukka. 1993. “The Rationality of Drawing Big Conclusions Based on Small Samples: In Defense of Mill’s Methods.” Social Forces 72(4): 1217-1224.
Stanley Lieberson’ın “Small N’s and Big Conclusions” adlı makalesine cevaben yazılmış olan ve Mill’in yöntemlerinin (1) nedenselliklerin keşfinde ya da ispatında değil, kimi bağımsız değişkenlerin (ya da alternatif açıklamaların) reddedilmesinde kullanıldığını ve (2) deterministik bir ontolojiyi zorunlu kılan varsayımlar içermediğini, olasılıksal bir ontoloji ile de uyumlu olduğunu öne süren bir makale. Makale, bunlara ek olarak, Lieberson’ın, bölünemeyen, atomistik bir değişkene karşılık gelen bir “neden” (cause) kavramına sahip olduğunu da iddia ediyor.
Sayari, Sabri. 1997. “Turkey and the Middle East in the 1990s.” Journal of Palestine Studies 26(3): 44-55.
Schatz, Edward. 2000. “The Politics of Multiple Identities: Lineage and Ethnicity in Kazakhstan.” Europe-Asia Studies 52(3): 489-506
Schatz, Edward. 2002. “Islamism and Anti-Americanism in Central Asia.” Current History 337-343
Schatz, Edward. 2006. “Access by Accident: Legitimacy Claims and Democracy Promotion in Authoritarian Central Asia.” International Political Science Review 27(3): 263-284
Schmidtke, Oliver. “In Search of a European Identity: Towards a Genuine Political Community?” 64(2).
Schmidtke, Oliver. 2007. “(Dis-)Empowering Immigrants in Canada: Political Advocacy of Immigrant and Minority Organisations Promoting Cultural Diversity in the Health Care Sector.” International Journal of Migration Health and Social Care 3(3): 20-28
Shah, Aqil. 2002. “South Asia Faces the Future: Democracy on Hold in Pakistan.” Journal of Democracy 13(1): 67-75
Shah, Aqil. 2003. “Pakistan’s Armored Democracy.” Journal of Democracy 14(4): 26-40
Singer, J. David. 1961. “The Level-of-Analysis Problem in International Relations.” World Politics 14(1): 77-92.
Uluslararası Politikada sistem ve sistem-altı (devletler) analiz seviyelerinin (1) farklı gerçeklikleri açıklayabilme kapasitelerini karşılaştıran, (2) farklı fenomenolojik varsayımları gereği, olayları ele alış şekillerinin de farklı olmasının kaçınılmaz olduğunu belirten ve (3) analitik tutarlılık adına, araştırmanın gerçekleştirildiği analiz seviyesinin fenomenolojik temellerinin bilincinde olunması gerektiğini vurgulayan, alanında klasikleşmiş bir makale.
Smith, Thomas W. 2005. “Between Allah and Atatürk: Liberal Islam in Turkey.” The International Journal of Human Rights 9(3): 307-325.
Smith, Thomas W. 2005. “Civic Nationalism and Ethnocultural Justice in Turkey.” Human Rights Quarterly 27: 436-470.
Snidal, Duncan. 1985. “Coordination versus Prisoners’ Dilemma Implications for International Cooperation and Regimes.” The American Political Science Review 79(4): 923-942.
Kimi farklı niteliklere sahip olan İşbirliği sorunlarının Mahkumun İkilemi oyunu çerçevesinde açıklanamayacağını öne süren bir makale. Makale, 2×2 oyunlarının varsayımlarını modifiye etmek ve de alternatif bir Koordinasyon oyunu modeli geliştirmek suretiyle Mahkumun İkilemi modeli temel alınarak varılan sonuçların bütün diğer durumlara genellenemeyeceğini gösteriyor.
Sonmez, Emel. 1969. “Turkish Women in Turkish Literature of the 19th Century.” Die Welt des Islams 12(1/3): 1-73.
Sözen, Süleyman; Shaw, Ian. 2003. “Turkey and the European Union: Modernizing a Traditional State.” Social Policy & Administration 37(2): 108-120.
Spiro, David E. 1994. “The Insignificance of the Liberal Peace.” International Security 19(2): 50–86
Starr, June. 1989. “The Role of Turkish Secular Law in Changing the Lives of Rural Muslim Women, 1950-1970.” Law & Society Review 23(3): 497.
Stone, Frank A. 1973. “The Evolution of Contemporary Turkish Educational Thought.” History of Education Quarterly 13(2): 145-161.
Stryker, Sheldon; Serpe, Richard T. 1994. “Identity Salience and Psychological Centrality: Equivalent, Overlapping, or Complementary Concepts?” Social Psychology Quarterly 57(1): 16-35.
Szyliowicz, Joseph S. 1966. “Political Participation and Modernization in Turkey.” The Western Political Quarterly 19(2): 266-284.
Tachau, Frank; Heper, Metin. 1983. “The State, Politics, and the Military in Turkey.” Comparative Politics 16(1): 17-33.
Tajfel, Henri et al. 1971. “Social Categorization and Intergroup Behaviour.” European Journal of Social Psychology 1(2): 149-178.
İnsanların bir gruba aidiyet hissetmelerinin ya da başkalarını ötekileştirmelerinin zannedilenden daha kolay ve hızlıca gerçekleştiğini ortaya koymuş olan klasikleşmiş bir sosyal psikoloji makalesi.
Tansel, Aysıt; Bircan, Fatma. 2006. “Demand for education in Turkey: A tobit analysis of private tutoring expenditures.” Economics of Education Review 25(3): 303-313.
Tarrow, Sidney. 1995. “Bridging the Quantitative-Qualitative Divide in Political Science.” The American Political Science Review 89(2): 471-474.
Taylor, Charles. 1971. “Interpretation and the Sciences of Man.” The Review of Metaphysics 25(1): 3-51.
Tellis, Ashley J. 2004. “U.S. Strategy: Assisting Pakistan’s Transformation.” The Washington Quarterly 28(1): 97-116
Toktas, Sule. 2006. “The Conduct of Citizenship in the Case of Turkey’s Jewish Minority: Legal Status, Identity, and Civic Virtue Aspects.” Comparative Studies of South Asia, Africa and the Middle East 26(1): 121-133.
Triadafilopoulos, Phil. “Illiberal Means to Liberal Ends? Immigrant Integration Policies in Europe.” Working paper.
Tsebelis, George. 1995. “Decision Making in Political Systems: Veto Players in Presidentialism, Parliamentarism, Multicameralism, and Multipartyism.” British Journal of Political Science 25(3): 289-325.
Farklı kurumsal yapıların hakim olduğu ortamlarda politika değişikliklerinin ne derece mümkün olabildiği sorusuna yanıt arayan bir çalışma. Makale, bu soruyu yanıtlama adına veto yetkisine sahip olan kurum ya da otoritelere (ya da: veto oyuncularına) odaklanıyor ve neticede veto oyuncularının (1) sayısının, (2) siyasi duruşlarındaki farklılıkların ve (3) aralarındaki uyumun artmasıyla birlikte politika değişikliklerinin de zorlaştığı sonucuna varıyor. Makalenin en önemli eksikliği, sonuçlarının sistemli bir analize dayanmıyor oluşu.
Tyler, M. Curley. 2009. “Social Identity Theory and EU Expansion.” International Studies Quarterly 53(3): 649-668.
Ünver, H. Akin. 2009. “Turkey’s “Deep-State” and the Ergenekon Conundrum.” The Middle East Institute Policy Brief 23: 1-25.
Ergenekon davası ile ilgili süreci dengeli bir tavırla ele alan iyi yazılmış bir makale.
Valenzuela, J. Samuel; Valenzuela, Arturo. 1978. “Modernization and Dependency: Alternative Perspectives in the Study of Latin American Underdevelopment.” Comparative Politics 10(4): 535-557.
Van Evera, Stephen. 1994. “Hypotheses on Nationalism and War.” International Security 18(4): 5-39
Vergin, Nur. 1985. “Social Change and the Family in Turkey.” Current Anthropology 26(5): 571-574.
Verschoyle, T. 1950. “Education in Turkey.” International Affairs (Royal Institute of International Affairs 1944-) 26(1): 59-70.
Vexliard, Alexandre; Aytaç, Kemal. 1964. “The “Village Institutes” in Turkey.” Comparative Education Review 8(1): 41-47.
Wallerstein, Immanuel. “The Rise and Future Demise of the World Capitalist System: Concepts for Comparative Analysis” Comparative Studies in Society and History 16(4): 387-415
Walt, Stephen M. 1988. “Testing theories of alliance formation: the case of Southwest Asia.” International Organization 42(2): 275-316
Walt, Stephen M. 1999. “Rigor or Rigor Mortis?: Rational Choice and Security Studies.” International Security 23(4): 5-48.
Uluslararası Güvenlik (security studies) alanında son birkaç onyıldır Rasyonel Seçim Teorisi (rational choice theory) kullanılarak yapılan ve yapısı gereği matematiksel analiz ve oyun teorisi ağırlıklı olan çalışmalarda nispeten daha az sayıda yeni hipotez üretildiği ve üretilen hipotezlerin dikkatli ve sistematik bir şekilde test edilmediğini öne süren bir makale. Makale, spesifik olarak Uluslararası Güvenlik alanındaki muteber çalışmaları analiz ediyor olsa da, genel anlamda bilim felsefesi ve sosyal bilimler metodolojisi noktasında da son derece önemli değerlendirmeler içeriyor.
Watson, Scott. “Agents in Search of an Actor: Societal Security for the Palestinians and Turkish Kurds.”
Webster, Donald E. 1939. “State Control of Social Change in Republican Turkey.” American Sociological Review 4(2): 247-256.
Weldon, Steven A. 2006. “The Institutional Context of Tolerance for Ethnic Minorities: A Comparatice, Multilevel Analysis of Western Europe.” American Journal of Political Science 50(2): 331-349
Wendt, Alexander. 1992. “Anarchy is What States Make of It: the Social Construction of Power Politics.” International Organization 46(2): 391-425
Wendt, Alexander. 1994. “Collective Identity Formation and the International State.” American Political Science Review 88(2): 384-396
Wihtol de Wenden, Catherine. 2006. “Urban Riots in France.” SAIS Review 26(2): 47-53
Williams, Talcott. 1919. “The Disposition of the Turkish Empire.” Annals of the American Academy of Political and Social Science 84: 41-50.
Wilson, M. Brett. 2009. “The First Translations of the Qur’an in Modern Turkey (1924-38).” International Journal of Middle East Studies 41(3): 419-435.
Tek Parti Dönemi’nde Kuran tercüme ve meallerinin yazılması konusunda yaşananların özetini sunan bir makale.
Winslow, E.M., 1931. “Marxian, Liberal, and Sociological Theories of Imperialism.” The Journal of Political Economy 39(6): 713-758
Wylie, Lana. 2004. “Perceptions and Foreign Policy: A Comparative Study of Canadian and American Policy Toward Cuba.” Canadian Foreign Policy 11(3): 39-63
Yannaras, Christos. 2005. “Dissenting Views on Turkey’s European Prospects.” Mediterranean Quarterly 16(2): 47-51.
Yavuz, M. Hakan. 1997. “Political Islam and the Welfare (Refah) Party in Turkey.” Comparative Politics 30(1): 63-82.
Yavuz, M. Hakan; Özcan, Nihat Ali. 2006. “The Kurdish Question and Turkey’s Justice and Development Party.” Middle East Policy 13(1): 102-119
Zürcher, Erik J. 1992. “The Qttoman Legacy of the Turkish Republic: An Attempt at a New Periodization.” Die Welt des Islams 32(2): 237-253.
