• Hakkında
  • Ne Dediler?
  • Felsefe
  • .pdf
  • Linkler
  • Bibliyografi
  • İletişim
  • RSS
  •                      

Derin Sular

Fotoğraf Detayları
banner
 

Siyaset Felsefesi / Metodoloji


 

Kitaplar

Mill, John Stuart. [1859] 1978. On Liberty. Indianapolis, Indiana: Hackett Pub Co Inc.

Montesquieu. [1748] 1977. The Spirit of Laws. Berkeley, California: University of California Press.

Paine, Thomas. [1776] 1997. Common Sense. Mineola, New York: Dover Publications, Inc.

Amerika’nın bağımsızlık ilanından altı ay önce yayınlanan ve Amerikan siyasal düşüncesinin oluşumuna katkıda bulunan temel eserlerden biri. O dönemin ruhunu anlayabilmek için okunabilecek sayılı çalışmalardan biri.

Plato. 1970. The Laws. New York: Penguin.

Plato. 2003. The Republic. New York: Penguin.

Platon’un ideal bir siyasi rejimin nasıl olması gerektiği konusunda çeşitli Atinalı karakterle olan “Sokratik” diyaloglarından oluşan ve siyaset felsefesinin temel eserlerinden biri kabul edilen bir kitap.

Popper, Karl Raimund. [1962] 1971. Open Society and its Enemies, Volume 1: The Spell of Plato. Princeton, New Jersey: Princeton University Press.

Rogers, Katrina S. 1996. Toward a Postpositivist World: Hermeneutics for Understanding International Relations, Environment, and Other Important Issues of the Twenty-First Century. New York: Peter Lang Publishing.

Sosyal bilimlerde kantitatif metolodolojinin kullanımına karşı çıkarak, post-pozitivist ve spesifik olarak da hermenotik araştırmaları savunan bir kitap.

Rousseau, Jean-Jacques. [1754] 2004. Discourse on the Origin of Inequality. Mineola, New York: Dover Publications.

Rousseau’nun kendine has kollektivist bakışla eşitlik ve eşitsizlik hakkındaki fikirlerini ifade ettiği kitabı.

Rousseau, Jean-Jacques. [1762] 1947. The Social Contract, Or Principles of Political Right. New York: Hafner Press.

Rousseau’nun kollektivist sosyal kontrat felsefesi.

Russell, Bertrand. [1917] 2005. Political Ideals. Amherst, New York: Prometheus Books.

St. Augustine. 1958. City of God. New York: Image Books.

Thoreau, Henry David. [1849] 1993. Civil Disobedience and Other Essays. New York: Dover Publications.

Thoreau’nun sivil itaatsizlik konusunda referans gösterilen eseri.

Tocqueville, Alexis de. [1856] 1955. The Old Regime and the French Revolution. New York: Double Day Anchor Books.

 

Kitap Eleştirisi Forumları

Forum on the book: Designing Social Inquiry: Scientific Inference in Qualitative Research by Gary King, Robert O. Keohane, and Sidney Verba.

Laitin, David D. 1995. “Disciplining Political Science.” The American Political Science Review 89(2): 454-456.

Caporaso, James A. 1995. “Research Design, Falsification, and the Qualitative-Quantitative Divide.” The American Political Science Review 89(2): 457-460.

Collier, David. 1995. “Translating Quantitative Methods for Qualitative Researchers: The Case of Selection Bias.” The American Political Science Review 89(2): 461-466.

Rogowski, Ronald. 1995. “The Role of Theory and Anomaly in Social-Scientific Inference.” The American Political Science Review 89(2): 467-470.

King, Gary; Keohane, Robert O.; Verba, Sidney. 1995. “The Importance of Research Design in Political Science.” The American Political Science Review 89(2): 475-481.

Forum on the book: Designing Social Inquiry: Scientific Inference in Qualitative Research by Gary King, Robert O. Keohane, and Sidney Verba.

Mahoney, James. 2007. “Debating the State of Comparative Politics: Views from Qualitative Research.” Comparative Political Studies 40(1): 32-38.

Wibbels, Erik. 2007. “No Method to the Comparative Politics Madness.” Comparative Political Studies 40(1): 39-44.

Munck, Gerardo L. 2007. “Visions of Comparative Politics: A Reply to Mahoney and Wibbels.” Comparative Political Studies 40(1): 45-47.

 

Akademik Makaleler

Bennett, Stephen Earl. 2002. “”Perestroika” Lost: Why the Latest “Reform” Movement in Political Science Should Fail.” PS: Political Science & Politics 35: 177-179.

Collier, David; Mahon, Jr., James E. 1993. “Conceptual “Stretching” Revisited: Adapting Categories in Comparative Analysis.” The American Political Science Review 87(4): 845-855.

Sartori’nin kategorizasyonunu kategoriler arasındaki ilişkileri taksonomik bir hiyerarşiye oturtuyor olması itibariyle klasik bulan ve bu nedenle de daha işlevsel bir alternatif teklif eden bir çalışma. Makalede, “belli bir dereceye kadar paylaşılan özellikler” üzerine kurulu bir kategorizasyondan (family resemblance category) yola çıkılarak, “radyal kategoriler” olarak isimlendirilen bir alternatif üzerinde duruluyor.

Collier, David; Mahoney, James. 1996. “Insights and Pitfalls: Selection Bias in Qualitative Research.” World Politics 49(1): 56-91.

Collier, David; Levitsky, Steven. 1997. “Democracy with Adjectives: Conceptual Innovation in Comparative Research.” World Politics 49(3): 430-451.

Karşılaştırmalı Politika alanında yeni kavramların ortaya atılması ve bu doğrultuda “otoriter demokrasi” ve “askeri demokrasi” gibi alt türlerin ortaya çıkması sonucunda yaşanan kavramsal esnemelerin ne gibi problemleri beraberinde getirdiği konusuna odaklanan bir makale.

DeFelice, E. Gene. 1980. “Comparison Misconceived: Common Nonsense in Comparative Politics.” Comparative Politics 13(1): 119-126.

Sartori’nin “kavramsal esneme” (conceptual stretching) ile ilgili söylediklerine karşı çıkarak, evrensel karşılaştırmanın mümkün olduğunu ve karşılaştırılmak istenen siyasi sistemlerin aynı kategoride olmaları gerekmediğini ileri süren bir makale. Makalede, Sartori’nin kategorizasyonun ölçümden önce gelmesi gerektiği yönündeki düşüncelerinin orijinal olmadığı, Sartori’nin karşı çıktığı Kalleberg’in de zaten benzeri şeyler söylemekte olduğu üzerinde de duruluyor.

Dion, Douglas. 1998. “Evidence and Inference in the Comparative Case Study.” Comparative Politics 30(2): 127-145.

Fearon, James D. 1991. “Counterfactuals and Hypothesis Testing in Political Science.” World Politics 43(2): 169-195.

Sosyal bilimler metodolojisinde karşıolgusal (counterfactual) düşünce deneyleri ve çıkarsamaların hangi durumlarda ve ne şekilde yapılabileceği konusunu analiz eden ve bu çerçevede, deneysel olmayan kimi hipotez testlerinde karşıolgusalların kullanımının gerekli olacağını gösteren, ancak bunun açıklıkla ve dikkatlice yapılması gerektiğini ifade eden bir makale.

Gerring, John. 2004. “What is a Case Study and What is it Good for?” American Political Science Review 98(2): 341-354.

Sosyal bilimlerde konu çalışmalarının (case study) hangi durumlarda daha yararlı olduğu sorusuna yanıt arayan bir makale. Konu çalışmalarını “daha geniş birimler arasında genellemeler yapabilme amacıyla tek bir birim üzerinde yapılan derinlemesine çalışma” olarak tanımlayan makale, bu çerçevede konu çalışmalarının (1) türlerine, (2) varlık nedenine, (3) güçlü ve zayıf yönlerine, ve (4) kullanımları esnasında dikkate alınması gereken metodolojik sorunlara da değiniyor.

Hammersley, Martyn. 2005. “Should Social Science Be Critical?” Philosophy of the Social Sciences 35(2): 175-195.

Lieberson, Stanley. 1991. “Small N’s and Big Conclusions: An Examination of the Reasoning in Comparative Studies Based on a Small Number of Cases.” Social Forces 70(2): 307-320.

John Stuart Mill’in uygunluk/mutabakat (method of agreement) ve farklılık (method of difference) yöntemlerini az örneklemli çalışmalarda kullanarak nedensel çıkarsamalarda bulunmanın yanlış olduğunu öne süren bir makale. Makale, bu gibi çalışmaların (1) olasılıksal değil deterministik yaklaşımlara sahip olduklarını, (2) ölçüm hatalarını hesaba katmadıklarını, (3) tek nedene odaklandıklarını ve (4) etkileşime dayalı etkileri yoksaydıklarını öne sürerek, bu gibi varsayımların sosyal proseslere dair gerçeklikleri doğru bir şekilde anlamlandımayı engellediğini ifade ediyor.

Lieberson, Stanley. 1994. “More on the Uneasy Case for Using Mill-Type Methods in Small-N Comparative Studies.” Social Forces 72(4): 1225-1237.

Jukka Savolainen’in “The Rationality of Drawing Big Conclusions Based on Small Samples” adlı makalesindeki karşı argümanlara cevaben yazılmış olan makale. Makale, Lieberson’ın “Small N’s and Big Conclusions” adlı makalesindeki argümanları detaylandırıyor.

Lijphart, Arend. 1971. “Comparative Politics and the Comparative Method.” The American Political Science Review 65(3): 682-693.

Lovenduski, Joni. 1998. “Gendering Research in Political Science.” Annual Review of Political Science 1: 333-356.

Lustick, Ian S. 1996. “History, Historiography, and Political Science: Multiple Historical Records and the Problem of Selection Bias.” The American Political Science Review 90(3): 605-618.

Mahoney, James. 2000. “Strategies of Causal Inference in Small-N Analysis.” Sociological Methods & Research 28(4): 387-424.

Araştırmacıların az örneklemli çalışmalarla yaptıkları nedensel çıkarsamalarda (1) nominal karşılaştırma, (2) ordinal karşılaştırma ve (3) konu içi analiz şeklinde sınıflandırılabilecek olan üç ana strateji izlediklerini ileri süren ve bu kategorileri tek tek inceleyen bir makale. Makale, Mill’in yöntemlerinin çok nedenli süreçlerin ve etkileşim etkilerinin analizinde yetersiz olduğunu, ancak aynı yöntemlerin, gerek ve yeter şartların reddedilmesi adına makul bir zemin sunduğunu da belirtiyor. Bu yaklaşıma göre, uygunluk/mutabakat yöntemi gerek, farklılık yöntemi ise yeter şartların reddinde kullanılmaya müsait. Makale, Mill’in yöntemlerini olasılıksal bir çerçeve ile de uyumlu kılabilme adına, “birlikte vuku bulan” (concomitant) değişkenler şeklinde adlandırdığı bir nedensellikten de söz ediyor.

Marsh, David; Smith, Martin J. 2001. “There is More than One Way to Do Political Science: on Different Ways to Study Policy Networks.” Political Studies 49(3): 528-541.

Patterson, Molly; Monroe, Kristen Renwick. 1998. “Narrative in Political Science.” Annual Review of Political Science 1: 315-331.

Rothstein, Bo. 2005. “Is political science producing technically competent barbarians?” European Political Science 4: 3–13.

Sartori, Giovanni. 1970. “Concept Misformation in Comparative Politics.” American Political Science Review 64(4): 1033-1053.

Karşılaştırmalı Politika branşındaki “kavramsal seyahat” (conceptual traveling) problemini ele alan ve bu çerçevede “kavramsal esneme” (conceptual stretching) hakkında değerlendirmelere yer veren bir makale. Kavramsallaştırma yapmadan yapılan sayısallaştırma ve ölçümün sorunları çözmeyeceğini öne süren makale, “soyutlama merdiveni” adını verdiği bir alternatif öneriyor. Soyutlama merdiveni, kavram oluşumunu, kavramların kullanımını ve karşılaştırmalı analizleri, farklı derecede kapsayıcılıklara sahip olan üç farklı analiz seviyesinde gerçekleştirme esasına dayanıyor.

Savolainen, Jukka. 1993. “The Rationality of Drawing Big Conclusions Based on Small Samples: In Defense of Mill’s Methods.” Social Forces 72(4): 1217-1224.

Stanley Lieberson’ın “Small N’s and Big Conclusions” adlı makalesine cevaben yazılmış olan ve Mill’in yöntemlerinin (1) nedenselliklerin keşfinde ya da ispatında değil, kimi bağımsız değişkenlerin (ya da alternatif açıklamaların) reddedilmesinde kullanıldığını ve (2) deterministik bir ontolojiyi zorunlu kılan varsayımlar içermediğini, olasılıksal bir ontoloji ile de uyumlu olduğunu öne süren bir makale. Makale, bunlara ek olarak, Lieberson’ın, bölünemeyen, atomistik bir değişkene karşılık gelen bir “neden” (cause) kavramına sahip olduğunu da iddia ediyor.

Tarrow, Sidney. 1995. “Bridging the Quantitative-Qualitative Divide in Political Science.” The American Political Science Review 89(2): 471-474.

Taylor, Charles. 1971. “Interpretation and the Sciences of Man.” The Review of Metaphysics 25(1): 3-51.

Thornton, Robert J.; and Jennifer A. Thornton. 2004. “Erring on the Margin of Error.” Southern Economic Journal 71(1): 130-135.

“Margin of Error” teriminin nasıl anlasılması gerektiğini ele alan ve terimin yanlış anlaşıldığı ve yorumlandığı durumları örneklerle izah eden bir makale.

Walt, Stephen M. 1999. “Rigor or Rigor Mortis?: Rational Choice and Security Studies.” International Security 23(4): 5-48.

Uluslararası Güvenlik (security studies) alanında son birkaç onyıldır Rasyonel Seçim Teorisi (rational choice theory) kullanılarak yapılan ve yapısı gereği matematiksel analiz ve oyun teorisi ağırlıklı olan çalışmalarda nispeten daha az sayıda yeni hipotez üretildiği ve üretilen hipotezlerin dikkatli ve sistematik bir şekilde test edilmediğini öne süren bir makale. Makale, spesifik olarak Uluslararası Güvenlik alanındaki muteber çalışmaları analiz ediyor olsa da, genel anlamda bilim felsefesi ve sosyal bilimler metodolojisi noktasında da son derece önemli değerlendirmeler içeriyor.

Paylaş: