• Ana Sayfa
  • .pdf
  • Linkler
  • İletişim
  • RSS
  •                      

Derin Sular

Fotoğraf Detayları
banner
 
 

Camdaki Etler

30 Jul2010
 

Sanırım 1998 yazıydı… Güneşli güzel bir günde Eminönü sahil yolunda araba kullanıyordum. Yanımda da kız arkadaşım oturuyordu. Sarayburnu’ndan Sultanahmet’e yaklaşmaktayken, bir parça deli tavırlarla araba kullanan ve açıkçası pek de güven telkin etmeyen bir tipin sağımızdan bizi geçmekte ve de öfkeyle bize doğru bakmakta olduğunu fark ettim. Tam olarak ne yapmıştım bilemiyorum ama hazretin tepesinin iyice attığı ve bunu gizlemek gibi bir derdi olmadığı her halinden belliydi. Bir iki dakika sonra Sultanahmet’teki ışıklara geldiğimizde en önde o durdu, arkasında da ben… Zaten etrafta başka kimse de yoktu…

Ancak bu güven telkin etmeyen şahsın öfkesi henüz dinmemiş olmalı ki, durduğu yerden bana veryansın etmeye devam ediyordu. Ben de, “Nedir derdin?” diye sorarcasına elimi kaldırınca, öndeki arabanın kapısı açıldı ve söz konusu beyefendi arabadan inip bize doğru yürümeye başladı…

20’li yaşlarının sonlarında gibi duran ve gerek yürüyüşü gerekse öfke dolu bakışları ile insanda en az iki üç leşi olduğu izlenimini uyandıran bu şahıs, haliyle birkaç saniye sonra hemen yanıbaşımıza varacak ve ardından da belli ki hiç de iyi şeyler olmayacaktı… Ancak arkadaşın yanımıza gelmesiyle yeşilin yanması bir oldu. Ben de her rasyonel insanın yapacağı gibi direksiyonu kırarak gazı kökledim. Bunu farkeden tehlikeli şahıs da yumruğunu kaldırıp var gücüyle arabaya indirdi. Ancak bir parça ilerlemiş bulunduğumuzdan, (yukarıdan aşağıya doğru) son derece şiddetle indirdiği yumruğu arka kapının camında patladı.

Araba yıkatmaya para vermek o zamanlar da pek adetim değildi. O nedenle epey tozlu ve kirli olan arka camda tehlikeli şahsın parmaklarının izi yukarıdan aşağıya doğru kalın çizgiler oluşturmuştu. Dahası, yumruğunu çok sert indirmiş olması nedeniyle parmaklarının etleri de azımsanmayacak derecede soyulmuş ve öylece cama yapışıp kalmıştı.

Arabayı sonraki günlerde de yıkatmadım. Haliyle tehlikeli şahsın yere dikey inen kalın parmak izleriyle birlikte soyulan etleri de camın üzerinde günlerce durdu. Biz de müteakip günler boyunca zaman zaman o kuruyup büzüşen etlere bakıp gülüştük. (Evet, o da biraz deliydi.)

Paylaş:
1

Okuyucu Yorumları

 

Levent Cetin says:

3 August 2010 at 8:53 PM

Saw filmleri serisini izlemistim. Size de yeni bolumlerde senaryo verebilirler. Tabii Tarantino’nun Hostel’i de olabilir.

 
 

Yorum Ekle:

Wordpress hesabınız var mı? Yorum yapmak için Log in yapın.

 
 
 

 

Yorumunuzu göndermeden önce lütfen yorum kurallarını hatırlayın.