İşkence gördü asfaltlar / Çatlaklarına kan doldu / Yıkıntılar arasında kaç çocuğun hayalleri kayboldu / İnsan neden kendini unuttu, kendinden oldu / Hangi yolda kaç kişi bir hiç uğruna canından oldu / Hep yalan söylenmiş hep yalan / Ayrılanlar hiç kavuşmadı / Dinlediğim masallar hiç gerçek olmadı / Kimse sandığım kadar masum kalmadı / Savaş durmadı / Ölüm azalmadı

Nakarat sözleri de iyi yazılmış:

Son bir umut verse biri / Ve güzel olacak bir gün her şey dese / Ben inanırım belki de bu yalana / Ben de alışırım gözlerimi kapamaya

16.Gün Batımı: 1 dakika 15 saaniyelik bir enstrümental kapanış şarkısı. Verilen aradan sonra, hayranlarının kendilerine bıraktıkları mesajları bir araya getirerek hazırladıkları bir “hidden track” yer alıyor.

Kıymetli ‘blog haberleri’ sitesi Blog Kazanı’nda yer alan bir girdi sayesinde Punkreas adlı bir müzik sitesi açmış olduğunuzu kemal-i takdir ile öğrenmiş bulunmaktayım. Öncelikle yatay tasarımın dahiyane olduğunu belirtmek isterim. Hele bir de alt tarafa sayfa çevirici bir buton falan eklenirse tadından yenmez. Ne de olsa scrollbar denilen meret ancak bir yere kadar işe yarar, yanılıyor muyum? Neyse, benim asıl müşkülatım başka…

Bendeniz uzun sayılabilecek bir aradan sonra (kısa bir süre için de olsa) yeniden dünya cenneti memleketimize nazil olmuş bulunmaktayım. Bu gelişimde de, tıpkı öncekilerde olduğu gibi, bir tür otogüncelleme çabası içerisine girdim. Bu çerçevede, ben yokken çıkmış, ancak uzakta bulunuyor olmam nedeniyle gözümden kaçmış olabilecek kimi müzik ve sinema eserlerini soruşturma ihtiyacı hissettim. Bu nedenle de, kalkıp çocukluğumdan beri gittiğim bir müzik markete gittim.

Müzik market dediğime bakmayın, benim zamanımda öyle yerlere kasetçi denirdi. Bu vesileyle aslında ne kadar yaşlı olduğum konusunda da bir fikir vermek için söyleyeyim, o devir mahalle baskısının öylesine korkunç olduğu bir devirdi ki, insan sokakta kulaklıkla kendi halinde müzik dinlemeye bile çekinirdi. Nereden zuhur ettiği belirsiz bir cesaretle vapurda şurada burada walkman (o zaman diskçalar, mp3-çalar falan yoktu) dinleyen insanlara, “Bu herif ne ayak?” gibisinden bakışlar atılırdı.

Her neyse… İşte ben bu evvelden kasetçi, şimdi ise müzik market denilen söz konusu dükkana girdim ve oradaki görevliye, “Son iki yıl içerisinde çıkan Türkçe rock albümlerinden hangileri var?” diye sordum. Adam da biraz düşünüp, ‘Gece Yolcuları’ diye bir gruba ait iki diski raftan indirdi. Albüm kapaklarından pek de iyi elektrik alamayınca kendisine birkaç soru sordum, ama karşılık olarak sadece, “Bunlar epey iyi”, “Çok satıyor” gibi suya sabuna dokunmayan yanıtlar aldım. Sözünü ettiği diğer albümler arasında bende olmayan (ya da haberdar olmadığım) başka bir tane bile çalışma bulunmuyordu. Ben de, “Bari şansımı deneyeyim” diyerek Gece Yolcuları’nın 2006 yılında çıkan ikinci albümüne kıpkırmızı bir 10′luğu verdim gitti.

Tabii ben size bunları şimdi söylüyorum, ama bu anlattığım hadise aslında iki gün önce gerçekleşti. Ancak albümü mp3-çalarıma yüklemeye ancak bugün vakit bulabildiğimden, şu an itibariyle sonucun benim açımdan tam anlamıyla bir hayal kırıklığı olduğunu söyleyebilirim. Tamam, albümün prodüksiyonu falan güzel, ama yapılan müziğin “maalesef ruhu yok” – bilmem anlatabiliyor muyum? Bir fikir verebileceği düşüncesiyle söylüyorum, adamlar, “Seninle bir dakika, umutlandırıyor beni” gibisinden bir cover bile koymuşlar albüme. Yazıklar olsun! (Duyar duymaz dehşete kapılıp derhal bir sonraki şarkıya geçtim.)

Okan Bey,

Şimdi ben bütün bu gelişmeler sonucunda diyorum ki, şurada görebileceğiniz ayarda bir müzik zevkine sahip bir insan olarak Türkiye’de 2006 ve 2007′de bu çerçeveye dahil edilebilecek yeni ürünler piyasaya sunuldu mu halen öğrenebilmiş değilim. Bu nedenle de, her ne kadar zaman zaman benden pek hazzetmediğinizi ima eden kimi hal ve tavırlar içerisine giriyor olsanız da, bu konuları yakından takip eden biri olarak yine de bana yardımcı olmak isteyebilirsiniz diye düşündüm. Zaten yeni sitenizde ’2007 yılının debut albümleri’ falan gibi bir başlık açacak olursanız, benim dışımdakiler de istifade edebilirler. Hele bir de yanlarına albümü temsil edebilecek kimi şarkılara ait ses dosyaları eklenirse, Punkreas benim gibi çoklarının favori müzik sitesi bile olabilir.

Yarın (hala açıksa) İstiklal Caddesi’ndeki Megavizyon’a uğrayıp envanterini epey geniş tutan bu “seçkin müzik market artı kafe”den biraz alışveriş yapmayı düşündüğüm için, değerli çalışmalarınızı takip eden bir biçare ihtiyar olarak acele cevabınızı intizar etmekte olduğumu bilmenizi isterim.

Saygı ve hürmetler sunarım.

Mr. Sular