Geçen gün vasiyet ettim, “Ölünce beni yaktırın” dedim. Hatta küllerimin serpilmesini istediğim yeri de gösterdim.
Yazının devamı »
Salı gününden beri, dünyanın en büyük siyaset bilimi konferansı olan APSA için Seattle’dayım.
Bugün yayıncılara ayrılan bölümü gezerken, W.W. Norton’ın standında Mustafa Akyol’un yeni çıkan “Islam Without Extremes” adlı kitabının gayet görünür bir yerde sergilendiğine şahit oldum. Bu vesileyle kitabı ilk kez elime alıp inceleme fırsatım da oldu.
Sonrasında, oradaki görevli kıza kitabın satıp satmadığını sordum. “Fena değil, bugün birkaç tane sattık” dedi. “Catchy title” dedim. “Öyle” dedi.
Ne diyelim, hayırlı uğurlu olsun. Ama henüz vatana millete değil, sadece İngilizce literatüre… (2 Ağustos 2011 / Seattle)
The Toronto Star’ın birinci sayfası. Somali’de kıtlıktan ötürü müslümanlar iftar vaktinde yiyecek bulamıyorlarmış. Haber, “Somali’de oruç iftardan sonra da kesintisiz devam ediyor” diyor. (2 Ağustos 2011 / Toronto)
Bir sınav kağıdı. Bir Siyaset Bilimi birinci sınıf öğrencisine ait. İngilizcesinin bozukluğuna bakılırsa, Kanada’ya geleli çok olmamış. Yazılanlara bakılırsa da, Çin’de eğitilmiş.
Özetle, “Binlerce yıllık Çin tarihi bize gösterir ki, Çin bir kez bile savaş başlatmamıştır” diyor. Çin’in girdiği bütün savaşlar meşru müdafaadan ileri gelmiş. Amerikan anayasasında Çin karşıtı bir madde de olduğunu da iddia ediyor – ki elbette yok böyle bir şey. Hepsinden kötüsü, sorulan sorunun bütün bunlarla bir ilgisi olmaması.
Uyarı amacıyla kütüphanenin çıkışına koymuşlar. Mealen, “Yavrularını korumak isteyen kargalara dikkat edin, mümkünse şemsiye falan kullanın” diyor. Fotoğraf ile de, “Kargalarca yanlış anlaşılabilecek bir hareket yaparsanız, gözünüzün yaşına bakmazlar” mesajı veriliyor.
Ben gerçi burada hiç karga saldırısına maruz kalan bir insana rastlamadım. Ama böyle şeyler ayda yılda bir de olsa insanları bilgilendirme ihtiyacı hissediyorlar. (Burnaby, British Columbia / 11 Haziran 2011)
Birinci sınıflara ders vermek biraz ilginç oluyor… Çünkü liseden yeni çıkmışlar, daha önce hiçbir formal siyaset bilimi eğitimi almamışlar, dolayısıyla da beyinleri henüz çok fazla şekle girmemiş… Haliyle, her konuda çok daha serbest konuşabiliyorlar. Tabii bu serbestiyet belli bir doğallığı ve ölçüsüzlüğü de beraberinde getiriyor.
Yazının devamı »
Bugün yine bizim gazetenin mahkeme günüymüş… Yıldıray Oğur, Rasim Ozan Kütahyalı falan hepsi mahkemeye taşınmışlar… Yıldıray Twitter’da bahsedince haberim oldu benim de.
Yıldıray’ın (kesinleşmemiş) suçu, Öcalan’ı Atatürk’e benzetmek ve suçluyu övmekmiş… Yıldıray bu suçu, Vatan gazetesinin iki haberini karşılaştırmak suretiyle işlemiş. Şöyle ki, Vatan gazetesi, Öcalan’ın doğumgününde evinde toplanıp toprakları öpen insanlarla manşetten dalga geçmiş. Ancak aynı gazete, 10 Kasım’da Anıtkabir’de mozoleyi öpen bir kadını, “Dudaklarıyla giderdi özlemini mozolenin mermerinde” ifadesiyle haberleştirmiş. Yıldıray da aradaki benzerliği sorgulayınca soluğu mahkemede almış!..
Yazının devamı »
Fatih Camisinin bir köşesine yazılmış… Necmettin Erbakan’ın vefat günlerinden yadigar olmalı. Herhalde “Onlar Atam İzindeyiz diyorlar, biz de hocamızın izindeyiz, o halde böyle yazmak gerek” gibi bir düşüncenin eseri. Sonradan görme müslümanların alkolsüz şampanyalı doğum günü partileri düzenlemeleri gibi bir şey… Kendin bir kültür ortaya koyamıyorsun (ya da kendi kültürünü için için beğenmiyorsun), bu nedenle de sürekli başka bir kültürden adaptasyonlarda bulunuyorsun.
İşin trajik yanı, Türkiye’de kendisinden taklitte bulunulan insanların da ekseriyetle başka bir kimliği takliden bu davranışları göstermeleri. Yani herkes sahte… (Fatih / 7 Nisan 2011)
Türkiye’nin birkaç lidere mahkum olduğu, boş tartışmalarla geçen onyılları vardır. Bu çerçevede, Süleyman Demirel, Bülent Ecevit, Tansu Çiller, Mesut Yılmaz gibi isimler ilk akla gelenler arasındadır. Bol keseden vaatler, uzmanlık yoksunluğu ve popülizm, bu kişilerin damgalarını vurduğu dönemlerin en belirgin ayırt edici özellikleridir.
Kemal Kılıçdaroğlu, işte böyle bir geleneğin devamı olarak görülebilecek bir diğer karikatür lider. Şayet 20 ya da 40 sene önce CHP’nin başına geçmiş olsa, o dönem içerisinde de sırıtmaz, hatta o çerçeveye cuk otururdu. (Fotoğraf: Cihangir / 7 Nisan 2011)
İstanbul uçağına binerken, neredeyse hiç okumadığım iki gazeteyi seçip aldım: Vatan ve Ortadoğu. Ortadoğu’nun arka sayfasında Iğdır Soykırım Anıtı‘nı ziyaret eden Azeriler hakkında bir haber vardı. Tabii “soykırım anıtı” derken, Ermenilerin yaptığı soykırım. Haberdeki Ermeni katliamı da Ermenilerin yaptığı katliam. Azeriler orada olduğuna göre herhalde Hocalı Katliamı gibi olaylar nazara veriliyordur, hatırlamıyorum. Gerçi resmin orijinal versiyonunda haber metni okunabiliyordur – ama tabii çok da önemli değil… (New York / 3 Nisan 2011)
