Bugün sitenin yayın hayatının beşinci yılı sona erdi.
Ne mutlu ki, son bir sene zarfında geçen yıl bugün yapmayı düşündüğümü söylediğim şeylerin epey bir kısmını gerçekleştirebilmişim:
Yazının devamı »
Bir süredir bir Nuray Mert tartışmasıdır gidiyor. Yazılıp çizilenlere pek anlam verebildiğimi de söyleyemem. Ama neyse ki bugün Star gazetesinden yayınlanan Hikmet Genç imzalı yazıyı okuyunca bu çerçevede düşünen tek kişi olmadığımı görüp sevindim.
Yazının devamı »
Site yayına başlayalı neredeyse 5 yıl oldu. Yani köklü bir değişiklikle ikinci versiyona geçmenin vakti gelmişti. Aklımdakilerin hepsini gerçekleştirmeye henüz vakit ayıramamış olsam da yapılanlar özetle şöyle:
1. Movable Type’tan Wordpress’e geçtim.
2. Haliyle sitedeki bütün sayfa ve kategorilerin adresleri değişti. Yani şayet geçmişte derinsular.com’un herhangi bir sayfasına sitenizden, ekşisözlük’ten ya da kimbilir nerelerden link verdiyseniz, güncelleme yapmamanız durumunda o linkleri takip edenler “Sayfa Bulunamadı” uyarısı ile karşılaşacaklar.
3. Yine aynı çerçevede sitenin RSS adresi de değişti. Yeni RSS adreslerini ilgili sayfadan alabilirsiniz. (Bu arada, artık nihayet Yorumlar için de RSS imkanı var.)
4. Top Secret kategorilerini Alt Beyin altına aldım. Şifreyi de kaldırdım. (Tabii bu aşamada kimi yazıları da sistemden kaldırdım. O kadar da değil yani!) Bir başka deyişle, şifresi olmayan okuyucular için 200′e yakın yeni yazı var artık Alt Beyin bölümünde. (RSS’ten hasret gideren şahıs, nasıl, hoşuna gitti mi? İsmini hatırlamıyorum ama özrünü kabul ediyorum. Water under the bridge.)
5. Önceden ana sayfada yer alan Son Dakika ya da Son Yazılar gibi bölümler artık yok. Zira artık herşey anında ana sayfada yer alacak – tıpkı çok eskiden olduğu gibi. Yani Kitap ve Medya bölümündeki güncellemeleri görmek için o sayfalara bakmaya da gerek kalmadı. Çünkü siteye yeni bir şey girilmişse, zaten ana sayfadan girilecek. Dolayısıyla da, “Yeni Yazı: …” şeklindeki duyurulara da gerek kalmayacak. Bu durum da tabii Top Secret ayarındaki yazılardan Ansiklopedi girdilerine dek herşeyin ana sayfada kendine yer bulacağı ve sitenin ilk zamanlardaki renkli havasına geri döneceği anlamına da geliyor. (Bu şartlar altında ziyaretçi sayısı da ister istemez artacağından, yine onunla bununla uğraşmak zorunda kalmayacağımı umuyorum.)
6. Linkler sayfası yenilendi. O kısma düzenli olarak takip etmeye çalıştığım podcastlerin bir listesini ekledim. Bir de tabii Kadro dergisinin linkini. (Siz de ekleyin diye söylüyorum! Derginin sitesinden bu işin arkasındaki kişiyi henüz anons etmemişler, ama içimden bir ses yabancı biri değil diyor!)
7. Export/Import sürecinde bütün etiketler kayboldu. Mart ayından itibaren bu işe vakit ayırabileceğimi zannediyorum. Ardından oluşacak uzun listeyi yine eskiden olduğu gibi müstakil bir “Konu ve Şahıs İndeksi” sayfasında yayınlamayı düşünüyorum.
8. Import esnasında paragraflar arasındaki marjlar da sıfıra inmiş – çünkü paragraf kodları aktarılmamış. Bu konudaki düzenleme de yine herhalde Mart ayı gibi olur.
9. Artık tarihler de nihayet Türkçe. Bu konuyu bir aralar kafasına takmış olan bazı “Türkçe dostları” artık rahat edebilirler.
10. Her büyük güncellemeden sonra olduğu gibi, sitenin sağında solunda önemli ya da önemsiz tuhaflıklarla karşılaşırsanız haber vermenizi rica ediyorum. Görsel tuhaflıklardan, teknik aksaklıklara dek herşey için geçerli bu. (Kontak kurarken lütfen internet gezgininizi -IE, Firefox, Safari vs.- de belirtin.) Problemli sayfalar haricinde “eksiklikler” fark ederseniz de lütfn hatırlatın. Mesela Yorum Kuralları sayfasını son anda hatırlayıp formun altına ekledim.
11. Hayırlı olsun.
Dağdan inenlerin (1) gerilla giysileri giymeleri, (2) önderlerinin barış sürecine katkıda bulunma çağrısını dikkate alarak geldiklerini ifade etmeleri ve (3) zafer işaretleri yapmaları, Türkiye’de pek çok kişiyi rahatsız etti! Bu kişiler PKK’lıların takım elbise kravatla gelip, Atatürk’e saygılarını ifade edip hazırola geçmelerini bekliyorlardı herhalde…
Görünen o ki, Türkiye’deki hakim zihniyet, henüz “uzlaşma” kavramını objektif olarak değerlendirebilecek olgunluğa dahi sahip değil. Bu nedenle de, uzlaşma denilen şeyin zaten doğası gereği “birbirinden farklı olan” ve hatta “birbiri ile ihtilaf halinde bulunan” kişi ya da gruplar arasında gerçekleşen bir süreç olduğu dahi sıklıkla unutulabiliyor. Neticede de, karşı tarafın hatasını kabul etmesini ve başkalaşım geçirerek kendisine benzemesini bekleyen, yani uzlaşmayı sadece karşı taraf kendi çizgisine geldiği ölçüde anlamlı gören bir anlayış ortaya çıkıyor.
Halbuki ülkelerine dönen PKK’lılarla ilgili olarak dikkat edilmesi gerek tek şey, bu kez sınırı silahlı değil, silahsız olarak geçmiş olmaları.
Bill Maher, HBO’da yayınlanan “Real Time with Bill Maher” adlı programında geçtiğimiz haftalarda Amerikan sağı ile ilgili olarak şöyle bir söz sarf etmişti: “Bütün Cumhuriyetçilerin ırkçı olduklarını söylemek gülünç olur. Bu elbette doğru değil. Ancak şayet bugünlerde Amerikalı bir ırkçı iseniz, muhtemelen bir Cumhuriyetçisinizdir.”*
Kürt açılımının gündeme gelmesinin ardından Türkiye’de de ırkçı refleksler bir kez daha ortaya çıktı. Gerçekleştirilmek istenen açılımın detaylarını henüz bilmiyoruz. Ancak ülkenin bir kesimi için böyle bir açılıma karşı çıkmak için konunun detaylarını bilmek gerekmiyor. Hatta bu kesimin, içinde “Kürt” kelimesi geçen bir cümleyi yüzünü buruşturmadan sonuna kadar dinlemesi de epey zor gibi. Bu nedenle de Maher’ın ifadeleri Türk siyasetine uygulanabilir hale geliyor:
“Bütün Kemalistlerin ırkçı olduklarını söylemek gülünç olur. Bu elbette doğru değil. Ancak şayet bugünlerde Türkiyeli bir ırkçı iseniz, muhtemelen bir Kemalistsinizdir.”
* “It’s ridiculous to say that all Republicans are racist. That of course is not true. But nowadays, if you are a racist in America, you are probably a Republican.”
Siyaset biliminin ulu çınarlarından E.H. Carr’ın “The Twenty Years Crisis: 1919-1939″ adlı temel eserini okurken şu cümleyle karşılaştım: “Demokrasiler kitlesel düşünceleri takip etme amacındadır, totaliter devletler ise bir standart belirler ve herkesin o standarta uyum göstemesini mecbur kılar.” (Democracies purport to follow mass opinion, totalitarian states set a standart and enforce conformity to it.)
Türkiye politikalarına aşina olan bir insanın bir cümlede özetlenen bu ayrımı okuyup da, “Hepsi bu kadar basit işte…” dememesi mümkün mü?
Abdullah Gül’ün son Irak gezisinde böyle bir ifade kullanmış olup olmaması aslında çok da önemli değil. Sonuçta Anadolu’da böyle bir gerçeklik var. Bu nedenle de, onyıllardır dayatılan inkar politikasını reddetmeye ve daha da önemlisi bu reddedişi içselleştirmeye niyeti olmayan bir “Türk” vatandaşının tavrı, kendi gözlerini kapayarak bir gerçekliği yok edebileceğini düşünen bir zihniyete karşılık geliyor. Kaldı ki, sırf bir kelimeyi ağzımıza aldığımızda dahi içimizde bir rahatsızlık duyacak hale getirilmişsek, o kelimenin kendisinden ziyade, söz konusu rahatsızlıktan rahatsızlık duymamız gerekli.
Yazının devamı »
ABD’de Cumhuriyetçi Parti’nin çoğunlukta olduğu eyaletler Kırmızı Eyalet (Red State), Demokrat Parti’nin çoğunlukta oldukları ise Mavi Eyalet (Blue State) olarak nitelendirilir. Seçim dönemlerinde gazete sayfalarına ya da televizyon ekranlarına yansıyan haritalarda da her eyaletin eğilimi bu şekilde sunulur. Herhangi bir partinin üstün durumda olmadığı, kararsız eyaletler (Swing State) ise daha ziyade beyaz renk ile gösterilir. Bunlar, Amerikan bayrağının renkleridir. Bir başka deyişle, bu yaklaşımda, ülkenin farklı kesimleri farklı renklerden oluşuyor olsa da, bu renklerin aynı bayrağın farklı taraflarına karşılık geldiği ve bu farklılıkların bir araya gelmesiyle tek bir ABD’nin ortaya çıktığı iması gizlidir.
Türkiye’de geniş bir kitle tarafından sevilen sanatçı Gazanfer Özcan’ın vefatının ardından, Gazanfer Bey’in yıllardır gelirinin neredeyse tamamını vergi borcunun faizine yatırmak zorunda kaldığını öğrendik. Önce eşi ve ardından kendisi önemli sağlık sorunları yaşayınca, bu sorunların doğurduğu harcamalar nedeniyle vergi borçlarını ödeyebilmeleri mümkün olmamış. Neticesinde de, söz konusu borç yüksek faizlerle katlanarak ödeyemeyecekleri bir boyuta ulaşmış.
Derin Sular Projesi, bugün itibariyle dördüncü yılını tamamlayarak beşinci yaşına girdi.
