Derin Sular

[8 Şubat 2010 tarihinde "İki ileri-ci bir geri-ci" başlığıyla Star gazetesinde yayınlandı.]

[Friendfeed listemdeki biri, kendi listesindeki birinin, bir başkasının yazdığı bir yazı hakkında yazdığı yazı hakkında yorum yapmış. İşte bu vesileyle gördüğüm bu (ilk) yazı hakkındaki yazımdır.]

Erotik yayın yapan 5posta sitesinin sahibi, “[k]endilerine liberal Müslüman diyen bir grup insanın yazılarına yer ver[en]” Derin Düşünce sitesindeki yazıları ilginç bulup okuyormuş. Tabii “Ne var bunda, okur okur, kime ne?” diye sorulabilir. Ama bu gibi şeyler her çevrede aynı doğallıkla karşılanmıyor olmalı ki, 5posta yazarı bunu belirttikten sonra, “‘[Bu] herif bunları mı okuyor’ diye düşünebilirsiniz” diyerek kısa bir açıklama yapma ihtiyacı hissetmiş. Açıklama şöyle:

Yazının devamı »

Ayşe Gül Altınay ve Fethiye Çetin’in geçtiğimiz Ekim ayında yayınlanan ve asimile edilmiş Ermenilerin torunları ile yapılan mülakatlardan oluşan “Torunlar” adlı önemli kitabı, akla kimlik algıları ve ötekileştirme ekseninde kimi sorular getiren ilginç örnekler içeriyor. Mesela kitapta yer verilen mülakatlardan birinde, babaannesinin aslında Ermeni olduğunu yeni öğrenen bir genç, internetteki milliyetçi videolara önceden kayıtsız kalırken artık “sinir olduğunu”, bu konulara “eskiden daha milliyetçi” bir bakışla yaklaştığını fark ettiğini ifade ediyor (s.24). Aynı genç, Ermeni olmaktan söz ederken de, “Hiç utanılacak bir şey değil aslında” (s.25) gibi bir ifade kullanma ihtiyacı hissediyor.

Yazının devamı »

Kitleleri endoktrine edebilmenin en bilindik yollarından birinin “sürekli tekrar” olduğu malum. Türkiye’de düzenlenen resmi törenlerin herbirinin, aynı sloganların tekrarından ibaret olan bir rejim ritüeli formatında olmasının nedeni de bu. Bu çerçevede ilk akla gelenlerin, öğrencilere her sabah içtirilen antlar, her okulda haftada iki kez gerçekleştirilen bayrak töreni, belirli gün ve haftalarda okunan şiirler ve marşlar olduğu söylenebilir.

Yazının devamı »

10 Kasım günü evimden çıktığımda saatin dokuzu beş geçeye yaklaştığını fark etmemiştim. Birkaç saat sonra uçağım kalkacak olduğundan, son birkaç işimi halledip havaalanına gitme düşüncesindeydim sadece. Yani biraz acelem vardı…

Yazının devamı »

Geçenlerde Türkiye tatilinden dönen bir arkadaşım, daha ziyade İslami kesimin tercih ettiği 5 yıldızlı otellerden birinde şahit olduğu birkaç olayı anlattı. Otelin 24 saat kullanılabilir durumda olan açık büfesinde bilmem kaç çeşit yemek bulunuyormuş sürekli. Ancak korkunç derecede israf varmış. İnsanlar ciddi bir açgözlülük örneği sergileyerek tabaklarına yiyemeyecekleri kadar yemek doldurduklarından, nihayetinde çoğunu çöpe dökmek durumunda kalıyorlarmış. Tabii oradaki herkes istisnasız böyle değilmiş. Bu durumdan ciddi seviyede rahatsızlık duyanlar da varmış. Mesela bir beyefendi, tabağını alabildiği kadar karpuzla dolduran yaşlıca bir teyzeyi görünce dayanamayıp kendisini uyarmak istemiş ve, “Teyzecim hepsini yiyebilecek misin onların?” diye sormuş. Ancak yaşlı teyze, “Sana ne! Yemezsem dökülür!” diye terslemiş bu haddini bilmeyip onun bunun işine karışan beyefendiyi.

Yazının devamı »

Geçen gün bir mesaj gönderen bir site okuru bir noktada (nereden duymuşsa) benim lisans ve sonrasında sadece yurtdışında eğitim gördüğümü ifade etmiş. Doğru değil. Lisans eğitimimi Türkiye’de aldım, ondan sonra yurtdışına çıktım. Şimdiki aklım olsa lisans eğitimim (ve mümkün olsa daha öncesi) için de kesinlikle yurtdışına çıkmak isterdim ayrı konu… Ama bu mesaj vesilesiyle, diplomamı aldığım gün aklıma geldi.

Yazının devamı »

90′lı yılların ortalarıydı… Şehirlerarası bir yolculuk için otobüse binmiştim. Araç hareket ettikten kısa bir süre sonra yanımda oturan orta yaşlı kişinin, durduğu yerde kendi kendine son derece öfkeli tavırlar sergilediğini farkettim. Tuhaf bir şekilde burnundan soluyor, derken birden oturuş şeklini değiştiriyor, mesela bir elini çenesinin altına koymuş vaziyette hışımla etrafa bakarken, biraz sonra hafifçe yerinden kıvrılıp bir parça farklı bir vaziyette yeniden koltuğuna yerleşiyordu.

Yazının devamı »

Taraf gazetesi yazarı Rasim Ozan Kütahyalı, “Laik mahalle’nin ikiyüzlülüğü” başlıklı yazısında, Türkiye’de kendisini “laik” olarak tanımlayan kesimin çoğunun namus, cinsellik ve insan bedeni gibi konular söz konusu olduğunda “alçakça bir ikiyüzlülük” sergilediklerini ifade etmiş. Kütahyalı’ya göre, laik kesimin çoğu “sabah akşam laiklik, çağdaşlık, Atatürk” diyor olmasına rağmen, konu eşcinsellik ya da namusun bekaretle ilişkilendirilmesi olduğunda, veya Ayşe Arman gibi birinin ailelerine gelin gelmesi ihtimali belirdiğinde, linç etmek istedikleri Ali Bulaç’tan çok farklı düşünmüyor. Kütahyalı, yine bu çerçevede, “Türk generalleri ve albayları kızlarının evlenmeden önce bekâretinin bozulması konusunda ne düşünüyor?” gibi sorular da soruyor.

Yazının devamı »

Tren kazaları yaşandığında (haklı olarak) Ulaştırma Bakanı’na yönelik istifa talepleri dile getiriliyor. Aynı şey Genelkurmay Başkanı ve diğer üst düzey komutanlar için de geçerli olmalı değil mi? Bu kaçıncı darbe planı? Bu kaçıncı anayasa ihlali? Halk iradesini hiçe sayan, kendini ülkenin sahibi, ülkeyi de muz cumhuriyeti olarak gören zihniyetin kaçıncı yansıması oldu bu? Ancak özellikle 2007’den bu yana herşeyin iyice ayyuka çıkmış olmasına rağmen hiç kimse Genelkurmay Başkanı ve üst düzey komutanlardan istifa talebinde bulunmaya dahi cesaret edemiyor. Haliyle, komutanların aklından da istifa etmek gibi düşünceler geçmiyor olmalı.

Yazının devamı »

Yeni Şafak gazetesi yazarı Kürşat Bumin, “Sonunda ‘Kongolu minikler’e de ezberlettik” başlıklı yazısında, geçtiğimiz günlerde yedincisi gerçekleştirilen Türkçe olimpiyatlarını değerlendiriyor. Bumin’in yazısındaki kimi argümanlar (beyaz öğretmen-siyah öğrenci örneğinde olduğu gibi) tartışılmaya epey müsait olsa da, şu cümleler gayet önemli:

Yazının devamı »