Derin Sular

DemocracyNow, Amy Goodman ismi ile özdeşleşmiş olan bir haber programı. Her gün takriben bir saat süren program, ABD’de (ana akım dışında kalan) yüzlerce radyo ve televizyon kanalı tarafından yayınlanıyor.

DemocracyNow’ın yayın politikasının Amerikan soluna karşılık geldiği, bunun da bir yandan düşünce ve ifade özgürlüğü, diğer yandan da ekonomi üzerinde devlet kontrolü ve sosyal güvenlik gibi konular lehinde bir duruş anlamına geldiği söylenebilir.
“DemocracyNow War and Peace Report” adlı yayını, her gün düzenli olarak güncellenen DemocracyNow.org adresinden mp3 formatında indirmek, hatta net bir şekilde videosundan izlemek de mümkün. Ben iTunes üzerinden iPod cihazıma indirerek sadece sesli olarak dinlemeyi tercih ediyorum – programın formatı buna uygun.
Yakın dönemde dinlediğim DemocracyNow programlarından şu an itibariyle özellikle iki tanesinin zihnimde yer ettiğini söyleyebilirim. Bu programlardan birincisi, 31 Temmuz 2009 tarihinde yayınlanan ve medyada “Amerikan Talibanı” olarak tanıtılan Hamza/John Walker Lindh ile ilgiliydi. John’ın tutuklanma ve yargılanma süreci hakkında ana akım medyada yer verilmeyen pek çok detaya değinen programı dinleyip de, bilgi sahibi olduğumuzu zannettiğimiz pek çok konu hakkında zihnimizde aslında yüzeysel ve daha da kötüsü çarpık telkin kırıntılarından başka pek bir şey bulunmadığını düşünmemek pek mümkün değil gibi. (Programda, ABD’li country müziği sanatçısı Steve Earle‘ün John için yazdığı John Walker’s Blues adlı şarkıdan kesitler de çalındı. Earle şarkının nakaratlarına eklediği kelime-i şehadete dilini pek döndürememiş, ama şarkı bu haliyle de yeterince ilginç.)
Zihnimde yer eden diğer DemocracyNow yayını ise, 17 Ağustos 2009 tarihli, İsrail konulu olan programdı. Programda, Gazze saldırısı sırasında bir grup İsrail askerinin megafonla insanları evlerinden dışarı çağırmış, sonra da ellerinde beyaz bayraklarla gelen insanlar arasından (içlerinde çocukların da bulunduğu) 11 kişiyi rastgele öldürmüş oldukları olay konu ediliyordu. Avrupa’nın aksine, ABD’de ana akım medyada böyle haberlerin detaylarına kolay kolay yer verilmez. Ancak ne yazık ki aynı detay yoksunluğu Türkiye’de var. Dahası, bu tür konular, hemen her zaman, gündemden düşer düşmez unutuluyor. Bu durumda da, çok sayıda rahatsız edici detaya sahip olan bu gibi olaylar hakkında fikir sahibi olmayan, Filistinlileri konunun detaylarına vakıf olmasa da, müslümanlık ortak paydası nedeniyle savunma ihtiyacı hisseden bir insan tipolojisi ortaya çıkıyor. Gazze saldırısı ya da başörtüsü yasağı gibi olayları telin etme çağrıları yapıldığında kolaylıkla heyecanlanan, hızlıca mobilize olarak mitinglerde bir araya gelebilen, ama sözde ilgi duyulan bu ve benzeri konular hakkında detaylı, sistemli ve (dolayısıyla) ciddiye alınmaya değer bir şeyler üretmek bir yana, başkalarınca yapılan çalışmalara vakit harcamaktan da aciz olan, konu gündemden düştüğünde bir sonraki miting çağrısına kadar konuyu rafa kaldıran, farkındalık oluşturabilmek bir yana, neyi savunduğunun ya da neyi protesto ettiğinin daha kendisi de çok fazla farkında olmayan, olma ihtiyacı da hissetmeyen bir zihniyet bu.
Böyle bir zihniyet – duygu ve düşüncelerinde ne kadar samimi olursa olsun – her zaman kaybetmeye mahkumdur.
[Türkiye'den bağlananlar için vTunnel linki: http://www.youtube.com/watch?v=ISFNTRaXRiI ]