Derin Sular

Eski Yargıtay Başsavcısı Sabih Kanadoğlu, Hessen Atatürkçü Düşünce Derneği’nin davetlisi olarak Frankfurt’ta yaptığı bir konuşmada çeşitli yorumlarda bulunmuş. Zaman gazetesinin haberinde Kanadoğlu’nun dört yorumuna dikkat çekiliyor. Haberde ‘tuhaf’ olarak nitelendirilen yorumlar, aksine son derece önemli ve dikkate değer:

1. Ergenekon soruşturması Şemdinli gibi olmaya mahkûm.
2. Yüzde 47 değil, yüzde 97 alsan bile bu dava açılır.
3. CHP ümit vermiyor; Ertuğrul Günay ‘dönek’.
4. Diyanet, milli bütünlüğü bozuyor.

Bu dört yorumu sırayla değerlendirmek gerekirse:
1. “Ergenekon soruşturması Şemdinli gibi olmaya mahkûm.”
Yeni ve cesur atılımlar, risk almayı gerektiren tutuklamalar gerçekleşmediği müddetçe öyle de olacaktır. Ama tabii ben Sabih Kanadoğlu’nun yerinde olsam, kendi cephemin Şemdinli türünden aleni sabıkalar biriktirmesinden çekinirdim. Çünkü bu tür olaylar giderek daha da bilinçli bir karşıt kitle oluşmasına neden oluyor.
2. “Yüzde 47 değil, yüzde 97 alsan bile bu dava açılır.”
Adamlar postmodern darbelerini (Cumhurbaşkanlığını kaybettikleri için) bu sefer yargı yolu ile yapmaya karar vermişlerse, öyle de yapacaklardır. Şayet kendi aralarında anlaşabilir ve şartların bu işi kıvırabilmelerine müsait olduğuna (ya da müsait hale getirildiğine) karar verirlerse, o an, “Bu partinin oy oranı kaçtı sahi?” diye sormayı düşünmeyeceklerdir. (Böyle bir girişimin önüne geçme adına yargının elini kolunu bağlamak, sadece ve sadece bu işin sorumlularını ‘pre-modern’ bir darbe ihtimalini düşünmeye sevk etmeye yarayacaktır. Bunun tek istisnası yeni suikastler olabilir.)
3. “CHP ümit vermiyor; Ertuğrul Günay ‘dönek’.”
CHP’nin ümit vermediğini zaten herkes biliyor. Dahası, taraf değiştirenlere ‘dönek’ demenin Türkiye’de epey eski bir gelenek olduğunu da herkes biliyor.
4. “Diyanet, milli bütünlüğü bozuyor.”
Haberde Kanadoğlu’nun bu konu ile ilgili olarak, “Diyanet hilafetin kaldırıldığı gün kuruldu ve milli bütünlüğü sağlamaya yönelikti. Bugün ise Diyanet milli bütünlüğü bozuyor” dediği aktarılıyor. Diyanet, Ankara Hükümeti’nin kontrolünde olmayan Hilafet kaldırılınca, İslam dinini Ankara Hükümeti’nin kontrolüne alabilme amacıyla kuruldu; ve şayet Diyanet İşleri’nde istihdam edilen herkes Rıfat Börekçi gibi karaktersizlik timsali din adamları olsaydı, o zaman bu kurum gerçekten de hep milli bütünlüğü ‘istenilen şekilde’ sağlardı. Ancak Türkiye bugün bulunduğu noktaya gelmiş olduktan sonra bazı aykırı tiplere hemen her yerde her zaman rastlayabilmek mümkün olacaktır. Kaba kuvvet kullanmadan bu gidişin önünü almak, bir kez uyanmış bulunan bu insanları tekrar uykuya yatırmak mümkün değildir. (Bütün bunların adı ‘rejim krizi’dir. Bu sistem er geç hepten işlemez hale gelip tıkanacak ve nihayetinde muhtemelen kan da dökülecektir.)

Sonuç

Bütün bunlar üzerine sorulması gereken soru, ‘AKP kapatılacak mı?’ olmamalı. Yapılması gereken şey, dayatma, korku, sindirme ve yıldırma üzerine kurulu hakim sistemin nasıl işlediğini anlamaya çalışmak olmalı. Bunun için de, Rıfat Börekçi tipolojisini incelemek gayet güzel bir başlangıç olabilir. Zira o tipoloji, doğru olmadığını bildiği şeyleri her gün ‘iş icabı’ kitlelere anlatan öğretmenlere, gölgesinden korkan ‘emir kulu’ memurlara, üniformalıların karşısına geçince olmadık imzaları atan siyasetçilere ve şöyle biraz korkutulduğunda hemen kuyruğunu iki bacağının arasına alıp inandığı değerleri çiğneyen yığınlara karşılık gelir.
Rıfat Börekçi’yi ve onun gibileri mutlaka araştırıp öğrenmek ve bu kaba sistemin nasıl insanlar ürettiğini anlamaya çalışmak gerekli. Konunun siyasi ve kültürel önemi bir yana, hayata dair genel bir fikir vermesi itibariyle de gayet ilginçtir bu karakterler. Bu işleri bilenler ‘Boktan Rıfat’ da derler ona.

Paylaş:

•